சூர்யா பேக்கரி
அத்தியாயம் 1 – விநாயகர் பூஜை
பகுதி 1
பனப்பாளையம் மேடு ஹைவேயில் அந்த காலை ஒரு வித்தியாசமான அமைதி இருந்தது.
பனி இன்னும் முழுவதும் விலகவில்லை. சூரியன் மெதுவாக மேகத்திற்குள் இருந்து வெளியே வர ஆரம்பித்திருந்தான்.
ஹைவேயில் லாரிகள் வேகமாக பாய்ந்து கொண்டே இருந்தன.
ஒவ்வொரு லாரியும் போகும் போது தூசி எழுந்தது.
அந்த சாலையின் ஓரத்தில் ஒரு பழைய கட்டிடம்.
ஆனா அதன் மேல் புதிய போர்டு ஒன்று மின்னியது.
“சூர்யா பேக்கரி”
பல மாதங்களாக மூடப்பட்டிருந்த அந்த கடையை
இப்போது லீசுக்கு எடுத்திருக்கிறார் சூலூர் சுப்பு.
சுப்பு தனது பழைய பைக்கை நிறுத்தி கடையை பார்த்தார்.
அவர் முகத்தில் ஒரு பெரிய நம்பிக்கை.
“இந்த ஹைவேல பேக்கரி ஓடுனா
நம்ம வாழ்க்கையே மாறிடும்…”
அவர் சாவியை எடுத்துக் கொண்டு கதவை திறந்தார்.
கதவு திறந்தவுடன் உள்ளே இருந்து ஒரு பெரிய தூசி மேகம் எழுந்தது.
சுப்பு மூக்கை மூடி:
“அடடா…
பேக்கரி இல்ல…
தூசி godown போல இருக்கே!”
அந்த நேரத்தில் பின்பக்கம் இருந்து ஒரு குரல்.
“சுப்பா… முதல்ல விநாயகர் பூஜை பண்ணலாம்.”
திரும்பிப் பார்த்தார்.
அது டீ மாஸ்டர் சத்தியராஜ்.
உயரமாக, அமைதியாக கையில் பால் கேன் பிடித்து நின்றார்.
சுப்பு கேட்டார்:
“மாஸ்டர்… டீ நல்லா போடுவீங்களா?”
சத்தியராஜ் மெதுவாக சிரித்தார்.
“நான் போடுற டீ குடிச்சவங்க
டீயை மறக்கலாம்…
ஆனா அந்த டீயை போடுற மாஸ்டரை மறக்க மாட்டாங்க.”
சுப்பு உடனே சிரித்தார்.
“அது சரி மாஸ்டர்…
டீ போட பால் இருக்கா?”
“இப்ப தான் வாங்கி வந்தேன்.”
அந்த நேரத்தில் கடை கதவிலிருந்து ஒரு பெரிய சத்தம்.
“ஏய் சுப்பா!”
உள்ளே வந்தவர் போண்டா மாஸ்டர் கவுண்டமணி.
கையில் ஒரு பெரிய பாத்திரம்.
கடை முழுக்க சுற்றி பார்த்தார்.
“சுப்பா… இந்த கடையை பார்த்தவுடன் எனக்கு ஒரு சந்தேகம்.”
சுப்பு:
“என்ன மாஸ்டர்?”
“நீ லீசுக்கு எடுத்தது பேக்கரியா
அல்ல பாழடைந்த கிடங்கா?”
சுப்பு சிரித்தார்.
“மாஸ்டர்… இன்னும் இரண்டு நாளில் இந்த கடை full busy ஆகும்.”
கவுண்டமணி உடனே:
“அதுக்கு முன்னாடி இந்த தூசியை வெளியே அனுப்பு!”
அந்த நேரத்தில் பின்பக்கம் இருந்து ஒரு சிரிப்பு.
அது யோகி பாபு.
கையில் டீ டம்ப்ளர்.
சுப்பு ஆச்சரியமாக கேட்டார்.
“டீ எங்க இருந்து வந்தது?”
யோகி பாபு அமைதியாக:
“வெளியில இருக்கும் டீ கடையில் குடிச்சுட்டு வந்தேன் சார்.”
கவுண்டமணி உடனே கத்தினார்.
“அடடா!
நம்ம கடை திறக்கற நாளே
நம்ம ஊழியன் வேற கடையில டீ குடிக்கிறானே!”
யோகி பாபு சிரித்துக் கொண்டு:
“அது practice சார்…”
“என்ன practice?”
“நம்ம கடை டீ ரெடியா இல்லனா
எங்க குடிக்கலாம் என்று practice!”
அனைவரும் சிரித்தார்கள்.
அந்த நேரத்தில் சுப்பு சொன்னார்.
“சரி… முதல்ல விநாயகர் பூஜை பண்ணலாம்.”
அவர் ஒரு சிறிய மேசை வைத்து
அதன் மேல் விநாயகர் சிலை வைத்தார்.
தேங்காய், மஞ்சள் பூ, ஆரத்தி எல்லாம் ரெடி.
சுப்பு கைகளை கூப்பி:
“விநாயகா… இந்த பேக்கரி நல்லா ஓடணும்…”
அவர் தேங்காயை எடுத்தார்.
முதல் முறை உடைத்தார்.
தட்!
தேங்காய் உடையவில்லை.
கவுண்டமணி உடனே:
“சுப்பா…
தேங்காய்க்கு கூட இந்த கடை மீது நம்பிக்கை இல்ல போல!”
அனைவரும் சிரித்தார்கள்.
கவுண்டமணி சொல்லியதும் எல்லாரும் சிரித்துக் கொண்டே இருந்தார்கள்.
சுப்பு மீண்டும் தேங்காயை எடுத்தார்.
“இந்த முறை கண்டிப்பா உடையும்…”
அவர் முழு சக்தியுடன் அடித்தார்.
டக்!
தேங்காய் உடைந்தது.
அந்த நேரத்தில் ஹைவேயில் ஒரு பெரிய லாரி வந்து கடை முன் நின்றது.
லாரி டிரைவர் ஜன்னலிலிருந்து கத்தினார்.
“ஏய்… டீ கிடைக்குமா?”
சுப்பு உடனே மார்பை நிமிர்த்தி:
“இப்ப தான் பனப்பாளையம் மேட்டுல
சூர்யா பேக்கரி திறக்குது!”
ஆனா உள்ளே நிலைமை வேற மாதிரி.
அடுப்பு இன்னும் ஏறவில்லை
டீ ரெடி இல்லை
பால் கொதிக்கவில்லை
கவுண்டமணி மெதுவாக சொன்னார்.
“சுப்பா… உண்மையை சொல்லலாமே.”
சுப்பு உடனே:
“முதல்ல reputation முக்கியம்.”
யோகி பாபு:
“அப்படின்னா டிரைவர்க்கு என்ன கொடுக்கலாம்?”
கவுண்டமணி:
“டீ இல்லன்னா கதை சொல்லு!”
சத்தியராஜ் சிரித்தார்.
“அதுக்கு முன்னாடி டீ போடலாம்.”
அவர் உடனே அடுப்பை ஏற்றி டீ போட ஆரம்பித்தார்.
பால் கொதிக்க ஆரம்பித்தது.
டீ வாசனை கடை முழுக்க பரவியது.
யோகி பாபு அந்த வாசனையை முகத்தில் இழுத்து:
“சார்… இந்த வாசனைக்காகவே மக்கள் வருவாங்க.”
கவுண்டமணி உடனே:
“டீ குடிக்க வருவாங்க
நீ குடிக்க வராதே!”
சில நிமிடங்களில் டீ ரெடி.
டிரைவர்க்கு டீ கொடுத்தார்கள்.
டிரைவர் ஒரு குடி குடித்தார்.
“அட சாமி… சூப்பர் டீ!”
சுப்பு பெருமையாக சிரித்தார்.
“இது தான் சூர்யா பேக்கரி டீ!”
அந்த நேரத்தில் கடையின் பின்பக்கம் இருந்து ஒரு பெரிய சத்தம்.
டாங்!
அனைவரும் திரும்பிப் பார்த்தார்கள்.
பழைய ஸ்டோர் ரூம் கதவு மெதுவாக திறந்தது.
யோகி பாபு உடனே பயந்தார்.
“சார்… அங்க யாராவது இருக்காங்களா?”
கவுண்டமணி:
“அடடா…
இந்த கடை பேக்கரியா
அல்ல பிசாசு வீடா?”
சுப்பு மெதுவாக அந்த கதவுக்குப் போனார்.
கதவு முழுக்க திறந்தது.
உள்ளே இருட்டு.
சத்தியராஜ் கேட்டார்.
“சுப்பு… உள்ளே போக வேண்டாம்.”
கவுண்டமணி:
“முதல்ல லீசு ஒப்பந்தம் பாரு…
பிசாசு free ஆ வந்திருக்கலாம்!”
யோகி பாபு மெதுவாக:
“சார்… நான் வெளியே நிக்கறேன்…”
அந்த நேரத்தில் ஸ்டோர் ரூமுக்குள் இருந்து ஒரு சத்தம்.
கடக்…
அனைவரும் பயந்தார்கள்.
சுப்பு மெதுவாக சொன்னார்.
“இந்த கடை ஏன் இத்தனை நாளா மூடப்பட்டிருந்தது…”
“அதுக்கான காரணம்… இப்ப தான் தெரியும் போல…”
அடுத்த அத்தியாயம்
ஸ்டோர் ரூமுக்குள் என்ன இருக்கிறது?
அந்த சத்தம் யாருடையது?
அத்தியாயம் 2:
ஸ்டோர் ரூமில் இருந்த அதிர்ச்சி
இப்போது: