பரோல் வாரிசு
அத்தியாயம் 8: சிறை மீண்ட கௌரவமும்… பிரிவின் வலியும்!
எழுத்தாளர்: கியா ஜோதி
அந்த 15 நாட்கள் ஒரு வினாடி போலக் கரைந்து போயிருந்தன. பல்லடத்தின் அந்தப் பெரிய பங்களாவிற்கு வெளியே நின்றிருந்த போலீஸ் ஜீப்பின் சைரன் சத்தம், அந்தப் பகுதியின் அமைதியைக் குலைத்தது. அந்தச் சத்தம் வெற்றியின் இதயத் துடிப்பைத் தாளகதியாக அதிகமாக்கியது. இன்றுடன் அவனது பரோல் முடிகிறது. அவன் மீண்டும் சிறைக்குச் செல்ல வேண்டும். ஆனால், 15 நாட்களுக்கு முன்பு சென்ற வெற்றியும், இன்று செல்லும் வெற்றியும் ஒருவரல்ல.
அறைக்குள் நிலா அவனது சட்டையைச் சரி செய்துகொண்டிருந்தாள். அவளது விரல்கள் நடுங்கின. அவளது கண்ணீர் துளிகள் வெற்றியின் வெள்ளைச் சட்டையில் ஒரு ஈரமான கோலத்தை வரைந்தன. “வெற்றி… உன்னை மறுபடி அந்தக் கம்பிகளுக்குப் பின்னாடி பார்க்க எனக்குச் சகிக்கல. நீ பண்ணாத தப்புக்குத் தண்டனை அனுபவிக்கிறது எனக்குப் பெரிய பாரமா இருக்கு. உன்னை அனுப்பிட்டு இந்தத் தனிமையில நான் எப்படி இருப்பேன்?” என்று தேம்பி அழுதாள்.
வெற்றி அவளது கைகளைப் பற்றி, அவளது நெற்றியில் ஒரு நீண்ட முத்தமிட்டான். “நிலா, ஒரு பெண்ணோட வஞ்சத்தை விட, ஒரு தாயோட கண்ணீருக்கு வலிமை அதிகம்னு நீயே சொல்லிருக்க. இப்போ நீ ஒரு தாய். நம்ம வாரிசு உன் வயித்துல வளருது. அவன் மூலமா நான் உன் கூடவே தான் இருப்பேன். அந்தத் தைரியமே எனக்குப் போதும். நான் சீக்கிரம் நிரந்தரமா வெளில வருவேன். இது உன் புருஷனோட சத்தியம்,” என்றான் உறுதியான குரலில்.
வெளியே பந்தலில், ஏட்டு ‘லூஸ்’ பாபு (யோகிபாபு) தனது லத்தியைத் துடைத்துக்கொண்டு, ஒரு பெரிய பிளாஸ்டிக் கவரில் எதையோ திணித்துக் கொண்டிருந்தார்.
பாபு புலம்பினார்: “தம்பி வெற்றி! சீக்கிரம் கிளம்புப்பா. அந்த ஜீப் டிரைவர் ஹார்ன் மேலேயே கை வச்சு உட்கார்ந்து இருக்கான். அது என்னமோ எமகாதகன் பாசக்கயிறை வீசுற மாதிரி எனக்குக் கேக்குது. தம்பி… இந்த 15 நாள்ல நீ மட்டும் மாறல, அந்த நிலா அம்மாவும் மாறிடுச்சு. ஆனா பாரு… இந்த உலகம்தான் இன்னும் உன்னை ஒரு கைதியாவே பார்க்குது. கவலைப்படாதே… நான் இருக்கேன்ல! ஆனா அந்த ஜீப்ல ஏசி இருக்குமான்னு தான் தெரியல, வெயில் மண்டையைப் பிளக்குது!”
பாபு தனது பையிலிருந்து ஒரு பெரிய டிபன் பாக்ஸை எடுத்தார். “இந்தாம்மா நிலா… இதுல கொஞ்சம் அதிரசம், முறுக்கு, அப்புறம் எங்க சம்சாரம் செஞ்ச மணக்க மணக்க நெய் மைசூர்பா எல்லாம் வச்சுருக்கேன். வெற்றிக்கு ஜெயில்ல பசிக்கும்போது இதைக் குடுங்கன்னு உங்க அம்மா கொடுத்தாங்க. தம்பி வெற்றி… ஜெயில்ல யாருக்கும் இதைக் காட்டாதே, அப்புறம் வார்டன்ல இருந்து கைதி வரைக்கும் உன்கிட்ட தான் க்யூல நிப்பாங்க! முக்கியமா அந்த வார்டன் கிட்ட ஜாக்கிரதை, அவன் ஒரு ‘ஸ்வீட்’ கொள்ளையன்!”
ஜீப் நகரத் தொடங்கியது. நிலா வாசலில் ஒரு சிலையைப் போல நின்றிருந்தாள். அவளது ஒரு கை வயிற்றையும், இன்னொரு கை வெற்றியையும் நோக்கி அசைந்து கொண்டிருந்தது. கார் தெருமுனையில் மறைந்ததும், அந்த வீடே ஒரு மயான அமைதிக்குத் திரும்பியது. நிலா மெதுவாகத் தனது அறைக்குள் சென்று அமர்ந்தாள். அந்த அறையில் இன்னும் வெற்றியின் வியர்வை மணமும், அவனது உடைகளின் வாசனையும் நிறைந்திருந்தது.
சிறைச்சாலைக்குள் நுழைந்தபோது, பழைய அந்த இருட்டும், துருப்பிடித்த இரும்பு வாசனையும் வெற்றியை வரவேற்றன. ஆனால், இம்முறை கைதிகள் யாரும் அவனை ஏளனமாகப் பார்க்கவில்லை. சத்யாவின் தம்பி எழிலை வெற்றி பந்தலில் வைத்துப் புரட்டி எடுத்த செய்தி சிறைக்குள் காட்டுத்தீ போலப் பரவியிருந்தது. கைதிகளின் மத்தியில் வெற்றியின் கௌரவம் உயர்ந்திருந்தது.
பாபு வார்டனிடம் தனது ‘பவர்’ காட்டினார். “யோவ் வார்டன்! இங்க பாரு… தம்பி வெற்றி இப்போ ஒரு விஐபி கைதி. இவனுக்கு ஒரு நல்ல காற்றோட்டமான ரூம் போடு. அப்புறம் நான் கொண்டு வந்திருக்கிற இந்த ஸ்நாக்ஸ் பாக்ஸை இவன் பெட்டிக்குள்ள பத்திரமா வை. இதுல ஒரு அதிரசம் கம்மியானாலும், உன் மண்டையில இருக்குற நாலு முடியையும் புடுங்கிடுவேன் ஜாக்கிரதை!”
பாபு ஒரு ஓரமாக வெற்றியை அழைத்துச் சென்றார். “தம்பி… நீ உள்ளே இருக்கும்போது நான் வெளியே ஒரு பெரிய ஸ்கெட்ச் போடப்போறேன். அந்தச் சத்யா கொடுத்த விஷ மாத்திரை விபரத்தை வச்சு, அவன் மேல ஒரு புது ரீ-என்கொயரி (Re-enquiry) போடப்போறேன். அந்த வார்டன் குடுத்த வாக்குமூலம் இப்போ நம்ம கைல இருக்கு. நீ சீக்கிரம் நிரந்தரமா வெளில வரப்போற. அதுவரைக்கும் இந்த இரும்புக் கம்பியை எண்ணாதே, வெளில இருக்கிற நிலாவோட முத்தங்களை எண்ணுப்பா!”
வெற்றி சிறை அறைக்குள் அமர்ந்தான். ஜன்னல் வழியாகத் தெரிந்த அந்த ஒற்றைத் துண்டு வானம் அவனுக்கு நிலாவின் முகத்தைக் காட்டியது. அவன் கைகளில் விலங்கு இருக்கலாம், ஆனால் அவனது ஆத்மா இப்போது சுதந்திரமாகப் பறந்து கொண்டிருந்தது. அன்பின் கைதியாக அவன் சிறைப்பட்டிருந்தான்.
அன்று இரவு, நிலாவுக்குத் தூக்கம் வரவில்லை. அவள் வக்கீல் சுந்தரத்திற்குப் போன் செய்தாள். “சார்… எப்படியாவது அடுத்த வாரமே வெற்றியோட விடுதலைக்குத் தேவையான மனுவைத் தாக்கல் பண்ணுங்க. அந்தச் சத்யாவுக்கும், எழிலுக்கும் இனி இந்த ஊர்ல இடம் இருக்கக் கூடாது. என் புருஷன் நிரபராதின்னு இந்த ஊர் சொல்லணும்,” என்றாள் வைராக்கியத்துடன்.
பாபு சிறை வாசலில் நின்று ஒரு பீடியைப் பற்றவைத்தார். “அப்பாடா! ஒரு வழியா பரோல் வாரிசுக்கான விதை விழுந்துடுச்சு. இனி அறுவடைக்குக் காத்துட்டு இருக்க வேண்டியதுதான். ஆனா அந்த ஹாலிவுட் மெயில்ல ‘dangerous and glamorous’ன்னு அனுப்பிட்டாரே நம்ம எழுத்தாளர் கியா ஜோதி… ஒருவேளை அங்கே யோகிபாபுவுக்குப் பதிலா டாம் குரூஸ் நடிச்சா எப்படி இருக்கும்?” என்று நக்கலாகச் சிரித்துக்கொண்டே இருட்டில் மறைந்தார்.
