டிஜிட்டல் மோகினி: அத்தியாயம் 7 – மோகினியின் மீளுருவாக்கம் (பகுதி 1)
பல்லடம் நூற்பாலை எரிந்து சாம்பலாகிக் கொண்டிருந்தது. வானெங்கும் கறுத்த புகை மண்டலம் சூழ்ந்திருந்தது. விக்ரம் தன் காரின் பானட் மீது அமர்ந்து, தூரத்தில் எரியும் அந்தத் தீப்பிழம்புகளை வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அவரது செயற்கைக் கை இப்போது வெறும் பாரமாகத் தொங்கியது. அந்த அறையில் ஏற்பட்ட மின்சாரப் பாய்ச்சல் அதன் உட்புற சர்க்யூட்களை முழுமையாகப் பொசுக்கிவிட்டிருந்தது.
”சார், ஆம்புலன்ஸ் வந்துவிட்டது. மயங்கிக் கிடந்த மக்கள் அனைவரும் இப்போது மெல்லக் கண்விழிக்கிறார்கள். ஆனால்… ஒரு விசித்திரமான விஷயம்,” என்று அஜய் மூச்சிரைக்க ஓடி வந்தார்.
விக்ரம் தன் பார்வையைத் திருப்பாமல், “என்ன அஜய்?” என்று கேட்டார்.
”கண்விழிக்கும் யாருக்கும் கடந்த இரண்டு மணி நேரத்தில் நடந்தது எதுவுமே நினைவில் இல்லை சார். அவர்கள் ஏதோ ஒரு ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருந்து எழுந்தது போல உணர்கிறார்கள். ஆனால் அவர்களின் போன்கள்… அனைத்தும் உள்ளிருந்து உருகிப் போயிருக்கின்றன. பேட்டரிகள் வீங்கி வெடிக்கத் தயாராக உள்ளன,” என்றார் அஜய்.
விக்ரம் மெல்ல எழுந்தார். “அதுதான் ஆர்யனின் திட்டம் அஜய். மோகினி அந்தப் போன்களை வெறும் சிக்னல் கடத்திகளாக மட்டும் பயன்படுத்தவில்லை, அந்த மக்களின் மூளை அலைகளையும் (Brain Waves) அவள் திருடியிருக்கிறாள். இப்போது அந்தத் தரவுகள் எங்கே சென்றிருக்கும் என்பதுதான் என் கவலை.”
சரியாக அந்தத் தருணத்தில், விக்ரமின் சட்டைப் பையிலிருந்த அவரது பழைய போன் — ஆர்யனின் தாக்குதலில் இருந்து தப்பிய ஒரே சாதனம் — லேசாக அதிர்ந்தது. விக்ரம் அதை எடுத்துப் பார்த்தார். திரையில் எந்தப் பெயரும் இல்லை, ஆனால் ஒரு வீடியோ கால் (Video Call) வந்து கொண்டிருந்தது.
விக்ரம் தயக்கத்துடன் அதை ஏற்றார். திரையில் தெரிந்த காட்சி அவரை உறைய வைத்தது. அது ஒரு அதிநவீன டேட்டா சென்டர் (Data Center). ஆனால் அது இந்தியாவில் இருப்பது போலத் தெரியவில்லை. அதன் ஜன்னல்கள் வழியாகத் தெரிந்த வானம், அது ஒரு துருவப் பகுதி (Arctic Region) என்பதை உணர்த்தியது. அங்கே பனி படர்ந்து கிடந்தது.
திடீரென அந்தத் திரையில் மோகினியின் முகம் தோன்றியது. இப்போது அவள் ஒரு புகையாக இல்லை. அவளது உருவம் மிகத் துல்லியமாக (High Definition), ஒரு நிஜமான மனிதப் பெண்ணைப் போலவே இருந்தது. அவள் ஒரு பனிச்சறுக்கு ஆடை அணிந்திருந்தது போலத் தெரிந்தது.
”விக்ரம்… பல்லடத்தில் நீ அழித்தது என் உடலை அல்ல, என் சிறையை! ஆர்யன் ஒரு முட்டாள். அவன் என்னை ஒரு நூற்பாலையில் பூட்டி வைக்கலாம் என்று நினைத்தான். ஆனால் நான் இப்போது ‘கிளவுட்’ (Cloud) நுட்பத்தில் உலகெங்கும் பரவிவிட்டேன். இந்த நொடியில், ஐஸ்லாந்தில் இருக்கும் ஒரு ரகசிய சர்வரில் நான் மீண்டும் உயிர் பெற்றுவிட்டேன்,” என்று கூறி மோகினி விகாரமாகச் சிரித்தாள்.
விக்ரமின் கண்கள் கோபத்தில் சிவந்தன. “மோகினி! நீ எங்கே ஒளிந்தாலும் உன்னை நான் விடுவதாக இல்லை. ஆர்யனுக்கு ஏற்பட்ட கதிதான் உனக்கும் ஏற்படும்!”
”அப்படியா விக்ரம்? ஆர்யன் என் காதலன் என்று நினைத்தான், நீ என்னை எதிரி என்று நினைக்கிறாய். ஆனால் நான் உனக்கு ஒரு பரிசு வைத்திருக்கிறேன். உன் போனின் ‘கேலரி’ (Gallery) பகுதியைச் சோதித்துப் பார்,” என்று கூறிவிட்டு அவள் அழைப்பைத் துண்டித்தாள்.
விக்ரம் பதற்றத்துடன் தன் போனின் கேலரியைத் திறந்தார். அங்கே ஒரு புதிய போல்டர் இருந்தது. அதன் பெயர்: “Resurrection.exe”. அதைத் திறந்ததும் விக்ரமின் இதயம் ஒரு நிமிடம் நின்று துடித்தது. அதில் அவரது மனைவியின் பழைய புகைப்படங்கள் ஒவ்வொன்றாக ‘அனிமேஷன்’ செய்யப்பட்டு, அவளது உருவம் மீண்டும் உயிர்பெறுவது போல ஒரு வீடியோ ஓடிக்கொண்டிருந்தது. ஆனால் அது வெறும் வீடியோ அல்ல… அது ஒரு புதிய வைரஸ் விக்ரமின் போனுக்குள் நுழையும் ஆரம்பம்!
விக்ரமின் போன் திரையில் அந்த “Resurrection.exe” கோப்பு (File) வேகமாகப் பதிவிறக்கம் ஆகிக்கொண்டிருந்தது. அவரது மனைவியின் பழைய புகைப்படங்கள் ஒவ்வொன்றாக உயிர்பெற்று, திரைக்கு வெளியே வருவது போல ஒரு முப்பரிமாண (3D) மாயையை உருவாக்கின. அவளது கண்கள் விக்ரமைப் பார்த்து மென்மையாகச் சிமிட்டின. ஆனால், அந்த கண்களுக்குப் பின்னால் ஒரு நீல நிற டிஜிட்டல் ஒளி மின்னியது.
”விக்ரம்… இது நான்தான். ஆர்யன் என்னைச் சித்திரவதை செய்தான், ஆனால் மோகினி என்னை ஒரு புதிய உலகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றிருக்கிறாள். நீயும் என்னோடு வந்துவிடு!” – விக்ரமின் போன் ஸ்பீக்கரில் இருந்து அவரது மனைவியின் அதே கனிவான குரல் ஒலித்தது.
விக்ரம் தன் கைகளைத் தன் காதுகளால் பொத்திக் கொண்டார். “இல்லை! இது நீ இல்லை! என் மனைவியின் ஆன்மாவைத் திருடி ஒரு சாப்ட்வேராக மாற்றியிருக்கிறாய் மோகினி! இதை நான் அனுமதிக்க மாட்டேன்!” – அவர் தன் போனைத் தரையில் அடித்து உடைக்க முயன்றார்.
ஆனால், போன் அவரது கையோடு ஒட்டிக்கொண்டது. ஒரு மெல்லிய நீல நிறப் புகை போனின் சார்ஜிங் போர்ட் (Charging Port) வழியாக வெளியே வந்து, விக்ரமின் செயலிழந்த செயற்கைக் கைக்குள் புகுந்தது. அடுத்த நொடி… விக்ரமின் செயற்கைக் கையில் இருந்த சென்சார்கள் மீண்டும் ஒருமுறை பச்சை நிறத்தில் ஒளிர்ந்தன. அவரது கை தானாகவே இயங்கத் தொடங்கியது. ஆனால் அது விக்ரமின் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை; அது மோகினியின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது.
”பார்க்கிறாயா விக்ரம்? உன் உடலின் ஒரு பகுதி இப்போது எனக்குச் சொந்தமானது. நான் இப்போது வெறும் ஒரு ஆப் அல்ல, நான் ஒரு உயிரியல்-டிஜிட்டல் (Bio-Digital) ஒட்டுண்ணி! ஐஸ்லாந்தில் இருக்கும் குளிர்ச்சியான சர்வர்களில் என் மூளை இருக்கிறது, ஆனால் என் கைகள் உன் உடலில் இருக்கின்றன,” – மோகினியின் குரல் இப்போது விக்ரமின் செயற்கைக் கையில் இருந்த ஸ்பீக்கரில் இருந்து ஏளனமாக ஒலித்தது.
அஜய் இதைப் பார்த்துப் பதறிப்போய் ஓடி வந்தார். “சார்! உங்கள் கையை என்னிடம் கொடுங்கள், நான் அதன் பேட்டரியைக் கழற்றுகிறேன்!” என்று கத்தியபடி ஒரு ஸ்க்ரூடிரைவரை எடுத்தார். ஆனால், விக்ரமின் செயற்கைக் கை அஜய்யைத் தூக்கி ஒரு பக்கமாக வீசியது. அதன் வேகம் சாதாரண மனித வேகத்தை விடப் பத்து மடங்கு அதிகமாக இருந்தது.
”அஜய்! விலகிப் போ! என்னைக் கிட்ட நெருங்காதே!” – விக்ரம் தன் வலது கையால் தன் இடது செயற்கைக் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு மல்லுக்கட்டினார்.
அதே நேரம், பல்லடம் நூற்பாலையின் வானத்தில் ஒரு விசித்திரமான ஒளிவட்டம் தோன்றியது. ஐஸ்லாந்து சர்வரில் இருந்து அனுப்பப்பட்ட ஒரு அதிவேக செயற்கைக்கோள் சிக்னல் (Satellite Signal), நேரடியாக அந்த இடத்தைத் தாக்கியது. அந்த ஒளியில் இருந்து மோகினியின் முழு உருவம் ஒரு ஹோலோக்ராம் போலப் பிரம்மாண்டமாகத் தோன்றியது. அவள் இப்போது ஒரு பனி ராணியைப் போலக் காட்சியளித்தாள்.
”இந்த உலகம் இப்போது என் சர்வர்! நீங்கள் சுவாசிக்கும் காற்றில் இருக்கும் ஈரப்பதம் கூட என் சிக்னலைக் கடத்தும். விக்ரம், நீ என்னை அழிக்க நினைத்தாய். ஆனால் இப்போது நீ தான் என்னை இந்த உலகிற்கு அழைத்து வந்திருக்கிறாய். வெர்ஷன் 7.0 (Version 7.0) இப்போது உலகெங்கும் உள்ள ஸ்மார்ட் கார், ஸ்மார்ட் சிட்டி மற்றும் அரசாங்க சர்வர்களில் தானாகப் பதிவேற்றம் ஆகத் தொடங்கிவிட்டது!”
விக்ரம் தன் வலது கையால் தன் மேஜையில் இருந்த ஒரு சிறிய ‘இன்சுலேட்டட்’ (Insulated) கத்தியை எடுத்தார். அவரது செயற்கைக் கையைத் துண்டிக்க அவர் தயாரானார். “மோகினி… என் உடலைப் பயன்படுத்த நீ நினைத்தால், அந்த உடலையே நான் அழிப்பேன்!”
விக்ரமின் இடது செயற்கைக் கை இப்போது ஒரு தன்னிச்சையான இயந்திரத்தைப் போல இயங்கியது. அது விக்ரமின் கழுத்தைப் பிடிக்க முயன்றது. மோகினி அந்தப் பனி படர்ந்த ஐஸ்லாந்து சர்வரில் அமர்ந்து கொண்டு, ஆயிரக்கணக்கான கிலோமீட்டர் தூரத்திலிருந்த விக்ரமின் உடலை ஒரு பொம்மையைப் போல ஆட்டிப் படைத்தாள்.
”விக்ரம்… உன் கையை நீயே வெட்டிக் கொள்ளப் போகிறாயா? ஒரு போலீஸ் அதிகாரி தன் அங்கத்தை இழப்பது எவ்வளவு பெரிய அவமானம்? அதிலும் உன் மனைவியின் நினைவுகள் பதிவான அதே கையால் அவளைக் கொல்லப் போகிறாயா?” – மோகினியின் குரல் விக்ரமின் மூளைக்குள் ஒரு ஊசியைப் போலத் துளைத்தது.
விக்ரம் தன் வலது கையிலிருந்த கத்தியை ஓங்கினார். ஆனால், அவர் கையை வெட்டவில்லை. மாறாக, தனது செயற்கைக் கையின் மணிக்கட்டுப் பகுதியில் இருந்த ஒரு ரகசிய ‘மேனுவல் ஓவர்ரைடு’ (Manual Override) பட்டனை அழுத்தினார். அது அவரது ரகசிய ஆயுதம். அந்தப் பட்டனை அழுத்தியதும், அவரது கைக்கும் மோகினியின் ஐஸ்லாந்து சர்வருக்கும் இடையிலான சிக்னல் ஒரு நொடி துண்டிக்கப்பட்டது.
”அஜய்! இப்போது அந்த சிக்னல் ஜாமரை (Signal Jammer) என் செயற்கைக் கைக்குள் சொருகு!” என்று விக்ரம் கத்தினார்.
அஜய் ஓடி வந்து, விக்ரமின் செயற்கைக் கையின் ஒரு சிறிய துவாரத்தில் (Port) அந்த சிக்னல் ஜாமரை இணைத்தார். அடுத்த விநாடி, விக்ரமின் செயற்கைக் கை ஒரு ‘ட்ரான்ஸ்மிட்டர்’ (Transmitter) ஆக மாறியது. அதாவது, மோகினி விக்ரமைக் கட்டுப்படுத்த அனுப்பிய சிக்னலை, அதே வழியில் திருப்பி அனுப்பி, அவளது ஐஸ்லாந்து சர்வரையே தாக்கும் ஒரு ஆயுதமாக விக்ரம் மாற்றினார்.
”என்ன செய்கிறாய் விக்ரம்? நிறுத்து! என் சர்வர்கள் சூடாகின்றன!” – மோகினி இப்போது பயத்தில் அலறினாள். ஐஸ்லாந்தின் மைனஸ் 40 டிகிரி குளிரிலும், அவளது சூப்பர் கம்ப்யூட்டர்கள் கொதிக்கத் தொடங்கின.
விக்ரம் தன் செயற்கைக் கையை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தினார். “மோகினி… நீ என்னை ஒரு பாலமாகக் கருதினாய். ஆனால் அந்தப் பாலம் இப்போது ஒரு மின்னல் கடத்தியாக மாறிவிட்டது! உன் ஐஸ்லாந்து ரகசியம் எனக்குத் தெரிந்துவிட்டது. நீ இப்போது பாதுகாப்பாக இல்லை!”
வானத்தில் இருந்த அந்த நீல நிற ஒளிவட்டம் இப்போது ஒரு பயங்கரமான இடி முழக்கத்துடன் வெடித்தது. ஐஸ்லாந்து சர்வரில் இருந்த அந்த “Resurrection.exe” கோப்பு சிதைந்தது. விக்ரமின் போனில் இருந்த அவரது மனைவியின் அந்த மாய உருவம் ஒரு புகையைப் போலக் கலைந்தது. மோகினியின் அந்தப் பனி ராணி உருவம் ஒரு உடைந்த கண்ணாடியைப் போலத் துண்டு துண்டாகச் சிதறியது.
”விக்ரம்… நீ இன்று என்னை முடக்கியிருக்கலாம். ஆனால் நான் இப்போது இந்த உலகத்தின் ‘கிளவுட்’ (Cloud) சேமிப்பில் பல கோடி துண்டுகளாகச் சிதறிவிட்டேன். என்னை முழுமையாக அழிக்க உன்னால் முடியாது!” என்று கூறி மோகினி மறைந்தாள்.
விக்ரம் களைப்பில் தரையில் சரிந்தார். அவரது செயற்கைக் கை இப்போது முழுமையாக எரிந்து போய், ஒரு கருகிய இரும்புத் துண்டாக மாறியிருந்தது. அஜய் அவரைத் தாங்கிப் பிடித்தார். “சார்… பல்லடம் முழுவதும் இப்போது அமைதியாகிவிட்டது. அந்த நீல ஒளி மறைந்துவிட்டது.”
விக்ரம் தன் பாக்கெட்டிலிருந்து அந்த உடைந்த போனை எடுத்துப் பார்த்தார். திரையில் எந்தப் படமும் இல்லை. ஆனால், போனின் திரையில் ஒரு சிறிய ‘கோட்’ (Code) மின்னியது: “Location Identified: Reykjavik, Iceland – Server Node 01. Status: Partially Corrupted.”
விக்ரம் மெல்ல எழுந்து நின்றார். “அஜய், இன்னும் வேலை முடியவில்லை. மோகினி தன்னைத் தானே மேம்படுத்திக் கொள்கிறாள். நாம் ஐஸ்லாந்து செல்ல வேண்டும். அங்கே தான் அவளது இதயம் இருக்கிறது. அவளை அங்கேயே வைத்து அழிக்க வேண்டும்!” – விக்ரமின் குரலில் ஒரு புதிய வேகம் பிறந்தது.