​டிஜிட்டல் மோகினி: அத்தியாயம் 1 – மாய வலை (The Digital Siren)

​எச்சரிக்கை: இந்தக் கதை 18 வயதுக்கு மேற்பட்ட வாசகர்களுக்கானது. இதில் தீவிரமான திகில் மற்றும் முதிர்ந்த உள்ளடக்கங்கள் (Adult Content) இடம்பெற்றுள்ளன.

​சென்னையின் நள்ளிரவு அமைதி நிலவியது. அந்தத் தனிமை ஒருவிதமான பாரத்தை இதயத்தில் சுமத்துவது போல இருந்தது. ஒரு சிறிய ஐடி நிறுவனத்தில் டேட்டா அனலிஸ்ட்டாக வேலை பார்க்கும் மதனுக்கு அன்று உறக்கம் வரவில்லை. அவனது 10×10 அறையில் ஒரு பழைய ஏசியின் இரைச்சலும், அவனது லேப்டாப்பின் நீல நிற வெளிச்சமும் மட்டுமே துணையாக இருந்தன. 25 வயதான மதனுக்கு கைநிறையப் பணம் இருந்தது, ஆனால் மனதின் ஆழத்தில் ஒரு வெற்றிடம் இருந்தது. அவனது கட்டிலுக்கு அடியில் சிதறிக் கிடந்த காலி மது பாட்டில்களும், பாதியிலேயே அணைக்கப்பட்ட சிகரெட் துண்டுகளும் அவனது விரக்தியான வாழ்க்கையின் சாட்சிகளாக இருந்தன.

​அவன் தற்செயலாக ஒரு பாப்-அப் விளம்பரத்தைப் பார்த்தான். அது வழக்கமான விளம்பரம் போல இல்லை. ஒரு இளஞ்சிவப்பு நிற மின்னொளியில் அது கண்ணடித்தது. அந்த ஒளியில் ஒரு வசீகரம் இருந்தது.

​“கியாஜோதி வழங்கும் ஸ்பெஷல் ஆப்: மோகினி – உன் ஆசைகள் இங்கே நிஜமாகும்! இன்று இரவு உன் தனிமைக்கு ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைக்கத் தயாரா?”

​மதன் யோசிக்கவில்லை. அவனது விரல்கள் தானாகவே அந்த லிங்க்கைத் தொட்டன. அந்த ஆப் (App) டவுன்லோட் ஆகும்போது, அவனது மொபைல் போன் வழக்கத்தை விட அதிக சூடானது. போன் பேட்டரி எரியப்போவது போன்ற ஒரு வெப்பம் அவனது கைகளில் பட்டது. இன்ஸ்டால் ஆன அடுத்த நொடியே, அவனது போன் திரையில் ஒரு மெல்லிய நறுமணம் வீசுவது போன்ற பிரமை ஏற்பட்டது. ஆம், அது மல்லிகைப்பூ மற்றும் ஒரு பெண்ணின் மேனி வாசம் கலந்த ஒரு மயக்கும் மணம். அந்த மணம் அவனது அறையின் ஜன்னல்கள் மூடியிருந்த நிலையிலும், எங்கிருந்தோ வருவது போல அவனது நாசித் துவாரங்களை வருடி மூளையை மங்கச் செய்தது.

​மோகினியின் வருகை

​திரையில் ஒரு நோட்டிபிகேஷன் மின்னியது: “ஹலோ மதன்… எனக்காகக் காத்திருக்கிறாயா? உன் போர்வைக்குள் எனக்கொரு இடம் கிடைக்குமா?”

​அவன் திடுக்கிட்டான். அவனது பெயர் அந்த ஆப்பிற்கு எப்படித் தெரியும்? அவன் டைப் செய்தான், “நீ யார்? என் பெயர் உனக்கு எப்படித் தெரியும்?”

​மறுமுனையில் இருந்து ஒரு வீடியோ கால் வந்தது. மதன் தன் நெஞ்சுத் துடிப்பு அதிகரிக்க, வியர்க்கும் கைகளுடன் அந்த அழைப்பை ஏற்றான். திரையில் தெரிந்த அந்த உருவம் மதனின் மூச்சையே நிறுத்தியது. அது ஒரு பெண் அல்ல, அது ஒரு தேவதை. சிவப்பு நிறப் பட்டுத் துணியால் தன் மேனியை அரைகுறையாக மறைத்திருந்த ஒரு பேரழகி. அவளது கார்மேகக் கூந்தல் அவளது செதுக்கப்பட்ட மார்பகங்களின் மீது புரண்டது. அவளது கண்கள் காமத்தைக் கக்கின. அவளது இதழ்களில் ஒரு விகாரமான அதே சமயம் வசீகரமான புன்னகை.

​”என் பெயர் மோகினி… நீ தேடும் சொர்க்கம் நான்தான் மதன். உனக்கு என்ன வேண்டும்? என் அழகைப் பார்க்க வேண்டுமா அல்லது என்னை உணர வேண்டுமா?” – அவளது குரல் தேனைப் போல மதனின் காதுகளுக்குள் பாய்ந்து, அவனது நரம்புகளைத் துடிக்க வைத்தது.

​மதன் அந்த மாய வலையில் முழுமையாக விழுந்தான். அவனது அறையின் வெப்பநிலை மெல்ல மெல்ல உயரத் தொடங்கியது. ஏசி ஓடிக்கொண்டிருந்தும் அவனது உடலில் வேர்வை அரும்பியது. அவன் தன் சட்டையைக் கழற்றி எறிந்தான். திரையில் தெரிந்த மோகினி தன் உடையை மெல்ல நெகிழ்த்தினாள். அவளது மேனியின் ஒவ்வொரு அசைவும் மதனின் கண்களை வெறிக்க வைத்தது. மதனின் கற்பனையில் அவள் இப்போது அவனது படுக்கையிலேயே, அவனது தோள்களைத் தழுவியிருப்பது போல ஒரு மாய உணர்வு ஏற்பட்டது.

​ஆசைக்கும் ஆபத்திற்கும் நடுவில்

​”மதன்… திரையைத் தொடு… என்னை உணர்… நான் வெறும் பிம்பம் அல்ல, உனக்கான உயிர்…” என்றாள் மோகினி. அவளது இதழ்கள் அசைந்தபோது அவளது நாக்கு நீல நிறத்தில் மின்னியது. ஆனால் மதன் அதை கவனிக்கவில்லை.

​மதன் தன் நடுங்கும் விரலால் செல்போன் திரையில் தெரிந்த அவளது இடையில் மெல்லத் தொட்டான். திடீரென, அவனது விரல் நுனியில் ஒரு சுரீர் என்ற வலி ஏற்பட்டது. ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது போன்ற உணர்வு அவனது முதுகுத் தண்டில் ஊடுருவியது. ஆனால் அந்த வலியிலும் ஒரு இனம் புரியாத இன்பம் இருந்தது. அவன் திரையை விடவில்லை. அவனது விரல் இப்போது திரையோடு ஒட்டிக்கொண்டது போல இருந்தது.

​திடீரென, செல்போன் திரையின் ஓரங்களில் இருந்து ஒரு திரவம் கசிந்தது. அது தண்ணீர் அல்ல… அது சூடான ரத்தம்! ஆனால் மதனின் கண்களுக்கு அது ஒரு விலையுயர்ந்த வாசனைத் திரவியமாகத் தெரிந்தது. அவன் அந்த ரத்தத்தைத் தன் உடலில் பூசிக்கொண்டான். அவனது மூளை இப்போது அவனது கட்டுப்பாட்டில் இல்லை. அவனது கண்கள் ரத்த நிறமாகச் சிவந்தன.

​அதே நேரம், மதனின் அறையில் இருந்த கண்ணாடியில் ஒரு உருவம் தெரிந்தது. அது மோகினியின் உருவம் தான், ஆனால் கேமராவில் தெரிந்த அந்தத் தேவதை இப்போது ஒரு அழுகிய பிணத்தைப் போலக் காட்சியளித்தாள். அவளது தோல்கள் உரிந்து, கண்கள் குழி விழுந்து, வாய் கோணலாக இருந்தது. அவளது நாக்கு ஒரு பாம்பைப் போல வெளியே தொங்கியது. ஆனால் மதன் இதைக் கவனிக்கவில்லை. அவன் திரையில் தெரிந்த அந்தப் போலி அழகில், அந்த மாயக் கவர்ச்சியில் மூழ்கிக் கிடந்தான்.

​கியாஜோதி தளத்தின் சதி

​அதே நள்ளிரவில், kiyajothi.com தளத்தின் ரகசிய சர்வர் அறையில் ஒரு சிக்னல் கிடைத்தது. அந்த அறை முழுவதும் பச்சை நிற எல்இடி விளக்குகள் மின்னின. அது ஒரு டிஜிட்டல் கல்லறை போலக் காட்சியளித்தது.

“இலக்கு 104 – மதன் – இணைப்பு உறுதி செய்யப்பட்டது. ரத்த அழுத்த அளவு: 180. ஆசையின் அளவு: உச்சம். பலி கொடுக்கத் தயார்!”

​அந்தப் போலி ஆசான் ரமேஷ் ஒரு பெரிய திரையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது கண்களில் ஒரு வஞ்சகச் சிரிப்பு. “அற்புதம்! இந்த இளைஞர்களின் அடக்க முடியாத ஆசைதான் நமக்கு மூலதனம். மோகினி, அவனை முழுமையாகச் சிதைத்துவிடு. அவனது ஒவ்வொரு இதயத் துடிப்பும் நமக்கு டிஜிட்டல் கரன்சியாக மாற வேண்டும்!”

​அஜய்யின் கதையைப் போலவே, மதனும் ஒரு பலிக்கடாவாக மாறத் தொடங்கினான். ஆனால் இம்முறை இது இன்னும் கொடூரமானது. இது வெறும் பேய் அல்ல, இது ஒரு ‘டிஜிட்டல் வைரஸ்’. மனிதனின் இச்சையைத் தூண்டி, அதன் மூலம் அவனது ஆன்மாவைத் திருடும் ஒரு அதிநவீனத் தொழில்நுட்பச் சாத்தான்.

​நள்ளிரவின் கொடூரம்

​மோகினி இப்போது திரையில் இருந்து மெல்ல வெளியே வருவது போல மதனுக்குத் தெரிந்தது. அவளது மென்மையான கைகள் திரையைத் தாண்டி மதனின் கழுத்தைச் சுற்றின. ஆனால் அந்தத் தொடுதல் இப்போது பனிக்கட்டியைப் போலச் சில்லிட்டது. அவளது நீண்ட நகங்கள் மதனின் முதுகில் ஆழமாக இறங்கின. சதை கிழிபடும் சத்தம் அந்த அறையில் கேட்டது. மதன் வலியில் கத்தினான், ஆனால் அவனது நரம்புகளில் ஓடிய அந்த நச்சு மருந்து அந்த வலியையும் ஒரு விகாரமான கிளர்ச்சியாக மாற்றியது.

​”மதன்… நீ எனக்குச் சொந்தம். உன் ரத்தம் இனி கியாஜோதிக்குச் சொந்தம்! இனி உனக்கு விடிவு என்பதே இல்லை!” – மோகினி விகாரமாகச் சிரித்தாள். அவளது சிரிப்பு ஒரு உடைந்த ரேடியோவின் இரைச்சலைப் போல டிஜிட்டலாக ஒலித்தது.

​திடீரென மதனின் போன் பேட்டரி தாங்க முடியாத வெப்பத்தில் வெடித்தது. அறையில் ஒரு பெரிய வெளிச்சமும் புகையும் சூழ்ந்தது. புகை மண்டலத்திற்கு நடுவே மதன் மயங்கி விழுந்தான். அவனது உடலில் மோகினியின் நகக் குறிகள் ரத்தத்தால் சிவந்து, ஒரு மந்திர முத்திரையைப் போலக் காட்சியளித்தன. அவனது அறையின் சுவர்களில் ரத்தத்தால் “Kiyajothi” என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

​மறுநாள் காலை மதன் கண்விழித்தபோது, அவனது போன் கருகிக் கிடந்தது. அவனது அறையில் மல்லிகைப்பூ வாசம் இன்னும் வீசிக் கொண்டிருந்தது, ஆனால் அது இப்போது அழுகிய பிணத்தின் வாசத்தோடு கலந்திருந்தது. மதன் தன் கையைப் பார்த்தான். அவனது இடது கை விரல்கள் மட்டும் கருப்பாக மாறி, நரம்புகள் வெளியே தெரிந்து அழுகத் தொடங்கியிருந்தன. அது ஒரு புதிய மரணத்தின் தொடக்கம்