சினிமா 24: அத்தியாயம் 5 – காட்சி 5: பயமும்… பயணத்தின் தொடக்கமும்!
திரைக்கதையில் முதல் நான்கு காட்சிகள் பாபுவின் உலகத்தையும், அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அந்த விசித்திரமான எச்சரிக்கையையும் காட்டியது. இப்போது நாம் பார்க்கப்போகும் காட்சி 5, கதையை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்த்தும் மிக முக்கியமான ஒரு இடம். இங்கேதான் “நாலு கால் ஜீவன்” என்கிற வார்த்தை பாபுவின் அடிமனதில் எப்படி ஒரு விஷமாக மாறுகிறது என்பதைப் பார்க்கப்போகிறோம்.
காட்சி 5: தொழில்நுட்ப விவரிப்பு
- இடம்: ஜோதிட நிலையத்திற்கு வெளியே இருக்கும் ஒரு பரபரப்பான தெரு.
- தன்மை: வெளிப்புறம் (EXT)
- நேரம்: பகல் (DAY)
காட்சியின் பின்னணி (Atmosphere):
வெளியே வந்த பாபுவின் காதுகளில் ஜோதிடர் சொன்ன “நாலு கால் ஜீவன் உன்னைத் துரத்தும்” என்கிற வார்த்தைகள் ரீங்காரமிட்டுக் கொண்டே இருக்கின்றன. அந்தச் சத்தம் மெல்ல மெல்ல ஒரு திகில் படத்தின் பின்னணி இசை போல மாறுகிறது. சுற்றிலும் இருக்கும் வாகனங்களின் சத்தம் அவருக்கு ஒரு மர்மமான மொழியில் பேசுவது போலத் தோன்றுகிறது.
திரைக்கதை வசனங்கள் மற்றும் செயல்பாடு:
(காட்சி விவரிப்பு):
ஜோதிட நிலையத்தின் கதவைத் திறந்து கொண்டு வெளியே வரும் பாபுவின் முகம் வெளிறிப் போய் இருக்கிறது. அவர் நெற்றியில் வேர்வை துளிகள் அரும்புகின்றன. அவர் தன் பைக்கை நோக்கி நடக்கிறார். ஆனால், ஒவ்வொரு அடியும் அவருக்கு ஒரு போராட்டமாக இருக்கிறது.
பாபு (தனக்குத்தானே – நடுங்கும் குரலில்):
“நாலு கால் ஜீவன்… நாலு கால் ஜீவன்… என்னவா இருக்கும்? ஒருவேளை ‘சிங்கமா’ இருக்குமோ? இல்ல… ரோடுல போற நாய், பூனையா இருக்குமோ? எதா இருந்தாலும் ஜாக்கிரதையா இருக்கணும் பாபு… இது உன் உசிரு சம்பந்தப்பட்ட விஷயம்!”
பாபு தன் பைக்கை நெருங்குகிறார். அப்போது அவருக்குப் பின்னால் ஒரு சத்தம் கேட்கிறது. ‘லொக்… லொக்…’ என யாரோ இருமுவது போல. அவர் பதற்றத்தில் சட்டெனத் திரும்பிப் பார்க்கிறார். அங்கே ஒரு முதியவர் ஒரு நாய்க்குட்டியைத் தூக்கிக்கொண்டு போகிறார்.
பாபு (நாயைப் பார்த்து கத்திக் கொண்டு):
“ஐயோ… சாமி… அங்கேயே நில்லுங்க! அந்த நாலு கால் ஜீவனை என் பக்கத்துல கொண்டு வராதீங்க! தள்ளிப் போங்க… தள்ளிப் போங்க!”
முதியவர் பாபுவை ஒரு விசித்திரமான பார்வை பார்த்துவிட்டுச் செல்கிறார். பாபு பெருமூச்சு விடுகிறார். மெல்ல தன் பைக்கின் சாவியைப் போடுகிறார். அப்போது ஒரு நிழல் அவர் மேல் விழுகிறது. அவர் நிமிர்ந்து பார்க்கிறார். அவருக்கு முன்னால் ஒரு பிரம்மாண்டமான கருப்பு நிற கார் (SUV) வந்து நிற்கிறது.
பாபு (மிரட்சியுடன்):
“இதுக்கும்… இதுக்கும் நாலு கால்… சாரி, நாலு சக்கரம் இருக்கே! ஜோசியர் சொன்ன அந்த ஜீவன் இதுவா இருக்குமோ? இதுக்கு உயிர் இருக்கா இல்லையா?”
அந்தக் காரின் கண்ணாடி மெதுவாகக் கீழே இறங்குகிறது. உள்ளே இருந்து ஒருவன் பாபுவைப் பார்த்து, “என்னப்பா… வண்டியை எடுக்காம லுக் விட்டுட்டு இருக்க? ஓரமா போ!” என்கிறான்.
பாபு (நக்கலாக – ஆனால் பயத்துடன்):
“தம்பி… உன் வண்டிக்கு நாலு கால் இருக்கு. பார்த்துப் போ. எப்போ வேணா எட்டி உதைக்கும். நான் என் ரெண்டு கால் வண்டியிலேயே போய்க்கிறேன்!”
பாபு வண்டியை வேகமாக ஸ்டார்ட் செய்து அங்கிருந்து கிளம்புகிறார். கேமரா அவரது பைக்கைத் துரத்துகிறது. அவர் செல்லும் பாதையில் எல்லாம் கார்கள் வரிசையாக நிற்கின்றன. பாபுவுக்கு அவை வாகனங்களாகத் தெரியவில்லை; வரிசையாக நிற்கும் யானைகளாகவும், காண்டாமிருகங்களாகவும் தெரிகின்றன.
இயக்குநரின் பார்வை (The Director’s Vision):
இந்தக் காட்சி ஒரு ‘சைக்கலாஜிக்கல் காமெடி’ (Psychological Comedy). அதாவது, ஹீரோவுக்குப் பயம், ஆனால் பார்ப்பவர்களுக்கு அது சிரிப்பை வரவழைக்க வேண்டும். கேமரா கோணங்கள் பாபுவின் பார்வையில் (POV – Point of View) இருக்கும்போது, சாதாரண கார்கள் கூடப் பிரம்மாண்டமான அசுரர்கள் போலத் தெரிய வேண்டும்.
- உருவகப்படுத்துதல் (Metaphor): ஒரு சாதாரண காரை ஒரு மிருகமாக உருவகப்படுத்துவதுதான் இந்தக் காட்சியின் பலம். திரைக்கதையில் “கார் வருகிறது” என்று எழுதுவதற்கும், “ஒரு நாலு கால் அசுரன் பாபுவை நோக்கி நகர்கிறது” என்று எழுதுவதற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது.
- ஒலி அமைப்பு (Sound Design): கார்களின் ஹார்ன் சத்தம் யானையின் பிளிறல் போலவும், இன்ஜின் சத்தம் புலியின் உருமல் போலவும் ஒலிக்கச் செய்வது காட்சியை வலுப்படுத்தும்.
- கதாபாத்திரத்தின் வளர்ச்சி: பாபு இப்போது ஒரு ‘பயணி’. அவர் தனது இலக்கை (6 மாதங்களைக் கடப்பது) நோக்கிப் பயணிக்கத் தொடங்கிவிட்டார்.
எழுத்தாளர்களுக்கான 1500 வார்த்தை நுணுக்கங்கள்:
முடிவுரை:
காட்சி 5 முடிவடையும் போது, வாசகர்களுக்கு ஒரு தெளிவு கிடைக்கும். பாபுவின் பயம் ஒரு வாகனத்தின் மேல் திரும்பத் தொடங்கிவிட்டது. இதுதான் கதையை ‘இடைவேளை’ நோக்கி அழைத்துச் செல்லும் முதல் படி.