​விருச்சிகா: ஜோதிடத் திரில்லர் திரைக்கதை – அத்தியாயம் 1 | திரைக்கதை பயிற்சி

​திரைக்கதையின் தொடக்கம்: ஒரு மர்மமான அறிமுகம்

​திரைக்கதை என்பது ஒரு கருவியைப் போன்றது. அது ஒரு எழுத்தாளனின் கற்பனையைத் திரையில் காட்சிகளாக மாற்றும் மாயாஜாலத்தைச் செய்கிறது. ஒரு நல்ல திரைக்கதை முதல் பக்கத்திலேயே வாசகனைக் கட்டிப்போட வேண்டும். நாம் இன்று பார்க்கப்போகும் “விருச்சிகா” தொடர்கதை, ஒரு சராசரி திரில்லர் கதையாக இல்லாமல், வாழ்வியலின் அங்கமான ஜோதிடத்தையும் சினிமாவையும் இணைக்கும் ஒரு புதிய முயற்சியாகும்.

​ஒரு திரைக்கதையின் முதல் காட்சியை அமைக்கும்போது, அந்தக் கதையின் களம் (Premise) என்ன என்பதைப் பார்வையாளனுக்கு வார்த்தைகளால் சொல்லாமல், காட்சிகளால் உணர்த்த வேண்டும். இதைத்தான் சினிமாவில் “Show, Don’t Tell” என்று அழைக்கிறோம். இந்தக் கதையில், ஒரு பழைய கோவிலும், அங்கே வரையப்பட்டுள்ள ஜாதகக் கட்டமும் கதையின் மையக்கருவான ஜோதிடத்தையும், அதில் ஒளிந்துள்ள மர்மத்தையும் முதல் நொடியிலேயே புரிய வைக்கின்றன.

​சினிமாவின் 24 கைவினை நுணுக்கங்களில் திரைக்கதை என்பது அச்சாணி போன்றது. ஒரு சிறந்த திரைக்கதை இருந்தால் மட்டுமே மற்ற 23 கலைகளும் பிரகாசிக்க முடியும். “விருச்சிகா” தொடரின் முதல் அத்தியாயம், ஒரு ஜாதகக் கட்டத்தின் ராசிச் சக்கரம் எப்படி ஒரு மனிதனின் வாழ்வைத் தீர்மானிக்கிறது என்பதையும், அது எப்படி ஒரு குற்றத்தோடு பின்னிப் பிணைகிறது என்பதையும் விரிவாக ஆராயத் தொடங்குகிறது.

​ஒவ்வொரு எழுத்தாளரும் ஒரு காட்சியை உருவாக்கும்போது, அந்தக் காட்சிக்கு ஒரு நோக்கம் (Purpose) இருக்க வேண்டும். இங்கே அறிமுகமாகும் பெரியவர் கதாபாத்திரம், வெறும் வசனம் பேசுவதற்காக வரவில்லை; அவர் கதையின் போக்கை மாற்றப்போகும் ஒரு உந்துசக்தியாகச் செயல்படுகிறார். இந்தத் தொடக்கம் வாசகர்களிடம் “ஏன் அந்தக் கத்தி விருச்சிக ராசியில் குத்தப்பட்டுள்ளது?” என்ற கேள்வியையும் ஆவலையும் தூண்டுகிறது.

​காட்சி அமைப்பு: இருளும் ஒளியும் மோதும் களம்

​காட்சி 1: நள்ளிரவு. ஒரு பாழடைந்த சிவன் கோவில்.

சுற்றுப்புறத்தில் ஆந்தை அலறும் சத்தம் கேட்கிறது. கோவில் பிரகாரத்தில் ஒரு அகல் விளக்கு மட்டும் காற்றில் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கிறது. அந்த மங்கிய வெளிச்சத்தில், கருவறைக்கு வெளியே ஒரு ஜாதகக் கட்டம் ரத்தச் சிவப்பில் வரையப்பட்டுள்ளது. சரியாக விருச்சிக ராசியின் மையத்தில் ஒரு கூர்மையான கத்தி பலமாக குத்தப்பட்டு, அடியில் இருந்து ரத்தம் கசிவது போலச் சிகப்பு வண்ணம் பூசப்பட்டுள்ளது.

​அந்தக் கட்டத்தின் அருகே ஒரு வயதான பெரியவர் அமர்ந்துள்ளார். அவரது கண்கள் ஜாதகக் கட்டத்தையே உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றன. கையில் ஒரு செம்புத் தட்டை வைத்துக் கொண்டு, சில மந்திரங்களை முணுமுணுக்கிறார். அந்த அமைதியான நள்ளிரவு நேரத்தில், அவரது குரல் மட்டும் அந்தப் பழைய கோவில் மண்டபத்தில் எதிரொலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. திடீரென்று கோவிலின் கதவு பலமாகத் திறக்கப்படும் சத்தம் கேட்கிறது.

​யாரோ ஒருவர் வேகமாக உள்ளே நுழைவதை அந்தப் பெரியவர் கவனிக்கிறார், ஆனால் அவர் தனது கவனத்தை ஜாதகக் கட்டத்திலிருந்து மாற்றவில்லை. உள்ளே வந்த நபர் வியர்த்து விறுவிறுத்துப் போயிருக்கிறார். அவர் பெரியவரைப் பார்த்து, “ஐயா, நான் நினைச்சது நடந்துடுச்சு… அவன் தப்பிக்கவே முடியாதபடி சிக்கிக்கிட்டான்!” என்று மூச்சிரைக்கக் கூறுகிறான். பெரியவர் மெதுவாகத் தலை நிமிர்ந்து அவனைப் பார்த்துப் புன்னகைக்கிறார்.

​பெரியவர் மெதுவாகப் பேசத் தொடங்குகிறார்: “விதி மாறாதுன்னு நினைச்சியா? கிரகங்கள் ஒருமுறை தன் பாதையை மாத்தும்போது, மனுஷனோட கதையும் சேர்ந்துதான் மாறும். இதோ, இந்தக் கட்டத்துல உன் எதிரியோட ஆயுசு ரேகை முடியப்போகுது. ஆனா, அதுக்கு ஒரு விலை கொடுக்கணும்.” என்று சொல்லிவிட்டு, அந்த விருச்சிக ராசியில் இருந்த கத்தியை மெதுவாக உருவுகிறார்.

​திரைக்கதை நுணுக்கங்கள்: காட்சியமைப்பின் ரகசியங்கள்

​இந்தக் காட்சியில் நாம் பயன்படுத்தியுள்ள முக்கிய உத்தி ‘சூழல் உருவாக்கம்’ (Atmosphere Creation). ஒரு திரில்லர் கதைக்குச் சூழல் மிக முக்கியம். நள்ளிரவு, பழைய கோவில், ஆந்தை அலறல் போன்றவை பார்வையாளனை ஒருவிதப் பதற்றத்திற்கு உள்ளாக்கும். திரைக்கதை எழுத விரும்பும் மாணவர்கள், ஒரு காட்சியை விவரிக்கும்போது அந்த இடத்தின் வாசம், சத்தம் மற்றும் வெளிச்சம் ஆகிய மூன்றையும் கவனிக்க வேண்டும்.

​இரண்டாவதாக, கதாபாத்திரங்களின் உரையாடல் (Dialogue). வசனங்கள் எப்போதும் நீளமாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. பெரியவர் பேசும் வசனங்கள் ஆழமானவை மற்றும் மர்மமானவை. இதுவே ‘உட்பொருள்’ (Subtext) என்று அழைக்கப்படுகிறது. அவர் நேரடியாக ஒருவரைப் பற்றிக் கூறாமல், ‘கிரகங்கள்’ மற்றும் ‘விதி’ பற்றிப் பேசுவது கதையின் தத்துவார்த்தமான பின்னணியை வலுப்படுத்துகிறது.

​சினிமாவின் 24 கலைகளில் ஒன்றான ‘இயக்கம்’ (Direction) என்பது இந்தக் காட்சியை எப்படிக் கோணங்களாகப் பிரிப்பது என்பதில் உள்ளது. உதாரணமாக, பெரியவரின் கண்களை மிக நெருக்கமான (Extreme Close-up) கோணத்தில் காட்டினால், அவரது உணர்வுகள் இன்னும் தீவிரமாகத் தெரியும். திரைக்கதையில் நாம் எழுதும் ஒவ்வொரு வரியும் கேமரா கோணங்களைத் தீர்மானிக்க ஒரு தூண்டுதலாக இருக்க வேண்டும்.

​அடுத்ததாக, இந்தக் காட்சியில் உள்ள ஈர்ப்பு விசை (Hook). கதை எப்போதுமே ஒரு முரண்பாட்டில் (Conflict) தொடங்க வேண்டும். இங்கே பெரியவர் கேட்கும் ‘விலை’ என்பது என்ன? அது பணமா அல்லது வேறொன்றா? இந்த மர்மம்தான் அடுத்த அத்தியாயத்தை நோக்கி வாசகர்களை அழைத்துச் செல்லும். ஒரு தொடர்கதையின் முதல் பகுதி எப்போதுமே ஒரு பெரிய கேள்வியுடன் முடிவடைவது வாசகர்களை மீண்டும் தளத்திற்கு வரவழைக்கும்.

​தொழில்நுட்பப் பார்வை: 24 கலைகளின் ஒருங்கிணைப்பு

​இந்த முதல் காட்சியை ஒரு முழுமையான திரைப்படக் காட்சியாக மாற்ற ஒளிப்பதிவாளர், கலை இயக்குனர் மற்றும் இசையமைப்பாளர் என மூவரின் பங்கு மிக முக்கியமானது. கலை இயக்குனர் (Art Director) அந்தப் பழைய கோவிலின் சிதிலமடைந்த சுவர்களையும், ரத்தச் சிவப்பில் வரையப்பட்ட ஜாதகக் கட்டத்தையும் தத்ரூபமாக உருவாக்க வேண்டும். இதுவே சினிமாவின் காட்சி அழகியலை மேம்படுத்தும்.

​ஒளிப்பதிவாளர் (Cinematographer) குறைந்த வெளிச்சம் (Low-key lighting) முறையைப் பயன்படுத்தி, நிழல்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்க வேண்டும். அகல் விளக்கின் மஞ்சள் நிற வெளிச்சமும், சுவர்களில் விழும் நீண்ட நிழல்களும் மர்மத்தை உண்டாக்கும். திரைக்கதையில் “இருள் சூழ்ந்த பிரகாரம்” என்று நாம் எழுதுவது ஒளிப்பதிவாளருக்கான ஒரு குறிப்பாகும். இது சினிமா மாணவர்களுக்கு ஒரு சிறந்த பாடமாக அமையும்.

​இசையமைப்பாளர் (Music Director) அந்த நள்ளிரவு அமைதியைத் தனது பின்னணி இசையால் இன்னும் ஆழப்படுத்த வேண்டும். லேசான குழல் சத்தம் அல்லது தாள வாத்தியங்களின் மர்மமான ஒலி அந்தக் காட்சியின் தீவிரத்தைக் கூட்டும். ஒரு திரைக்கதை எழுத்தாளராக, நாம் எழுதும்போதே அந்த இடத்தின் பின்னணி இசையை மனக்கண்ணில் கேட்டால் மட்டுமே சரியான உணர்வுகளை எழுத்தில் கொண்டு வர முடியும்.

​படிக்கும் மாணவன் எளிதில்

புரிந்து கொள்ளும் முறையில்

இந்த தளத்தின்

பல சப்ஜெட்களில்

கதைகளை கொடுத்து

அதன் பின் பயிற்ச்சி ஆரம்பமாகும்

​படைப்பாளி: கியா ஜோதி

இணையதள முகவரி: www.kiyajothi.com