அத்தியாயம் 12: ஆழ்கடல் அற்புதம்
அந்த நீர்மூழ்கிக் கப்பலின் ஜன்னல் வழியாக யோகி கண்ட காட்சி, அவனது கற்பனைக்கும் எட்டாத ஒன்றாக இருந்தது. அந்தத் திரவ இரும்பு ஊற்றுக்குள் இருந்து வெளிப்பட்ட அந்த இயந்திர உருவம், நவீன ரோபோக்களைப் போலத் தெரியவில்லை. அது செப்பு மற்றும் ஒரு விசித்திரமான நீல உலோகத்தால் செய்யப்பட்டிருந்தது. அதன் மார்பில் ஒரு பெரிய சக்கரம் மெல்லச் சுழன்று கொண்டிருந்தது.
”சார்! இது என்ன? ‘ஏலியன்’ (Alien) தொழில்நுட்பமா?” என்று அவனது மாணவர்கள் நடுங்கும் குரலில் கேட்டனர்.
யோகி தனது 8K கேமராவை அந்த உருவத்தின் மீது நிலைநிறுத்தினான். “இல்லை… இது நம்ம முன்னோர்களோட ‘யந்திர மனிதன்’. சித்தர்கள் சொன்ன அந்த ‘இயந்திரப் பாவை’ இதுதான்!” என்று யோகி மெல்லக் கூறினான். அவன் தனது இடுப்பில் இருந்த அந்தப் ‘பல்லடத்துச் சூரிய வாளை’ (Solar Sword) எடுத்து, அந்த உருவத்தின் கையை நோக்கி மெல்ல நீட்டினான்.
வாளின் முனையும், அந்த இயந்திர மனிதனின் விரலும் தொட்ட அந்த நொடியில், ஒரு பிரம்மாண்டமான மின்சார அதிர்வு (Static Pulse) நீர்மூழ்கிக் கப்பல் முழுவதும் பரவியது. அடுத்த விநாடி, நீர்மூழ்கிக் கப்பலின் ரேடியோ ஸ்பீக்கர்களில் ஒரு குரல் ஒலிக்கத் தொடங்கியது. அது எந்த மொழியும் இல்லை, ஒரு அதிர்வு (Frequency). ஆனால், யோகியின் மனதில் அந்தச் சொற்கள் தமிழாக மொழிபெயர்க்கப்பட்டன.
”பல்லடத்து வாரிசே! வருக… குமரிக்கண்டத்தின் ‘கடைசி உலைக்களத்திற்கு’ உன்னை வரவேற்கிறோம்!” – அந்த இயந்திர மனிதனின் கண்களில் இருந்த நீலப் படிகங்கள் இப்போது பிரகாசமாகத் துடித்தன.
யோகி தனது ஹெட்செட்டைச் சரிசெய்து கொண்டு பேசினான். “நீ யார்? இத்தனை ஆயிரம் வருஷமா கடலுக்கு அடியில எப்படி இயங்கிக்கிட்டு இருக்கே?”
அந்த இயந்திர உருவம் நகர்ந்து, ஒரு பெரிய பளிங்குச் சுவரைக் காட்டியது. அந்தச் சுவரில் ஒரு பிரம்மாண்டமான வரைபடம் தென்பட்டது. “நான் ஒரு காவலாளி. குமரிக்கண்டம் மூழ்கியபோது, ரதகாரர்கள் தங்கள் உச்சகட்டத் தொழில்நுட்பமான ‘விண்வெளி இரும்பை’ (Cosmic Iron) இங்கே மறைத்து வைத்தார்கள். இது சாதாரண இரும்பு அல்ல; ஒளியின் வேகத்தில் பயணிக்கும் விண்கலங்களை உருவாக்க உதவும் ஒரு மூலப்பொருள்!”
சுவரில் இருந்த வரைபடம் இப்போது மாறத் தொடங்கியது. குமரிக்கண்டம் என்பது வெறும் நிலப்பரப்பு மட்டுமல்ல, அது ஒரு மாபெரும் விண்வெளித் தளம் (Spaceport) என்பதை அந்தச் சித்திரங்கள் காட்டின. பல்லடத்தில் செதுக்கப்பட்ட வாள்கள், உண்மையில் விண்கலங்களின் திசைகாட்டிகளாக (Navigational Tools) இருந்திருக்கின்றன!
யோகி திகைத்துப் போனான். “அய்யா… இதைக் கியாஜோதி அய்யாகிட்ட சொல்லணும்! நாம தேடிக்கிட்டு இருக்கிறது வெறும் பழைய இரும்பு இல்ல… இது மனித குலத்தோட எதிர்காலம்!” என்று கத்தினான்.
திடீரென, அந்த ஆழ்கடல் கோபுரம் அதிரத் தொடங்கியது. கடலுக்கு அடியில் ஒரு பயங்கரமான நிலநடுக்கம் (Submarine Earthquake) ஏற்பட்டது. அந்தத் திரவ இரும்பு ஊற்று சீறிப்பாயத் தொடங்கியது. “நேரம் முடிந்துவிட்டது யோகி! இந்தச் சக்திப் பெட்டகத்தை நீ எடுத்துச் செல்ல வேண்டும். இல்லையென்றால் இது எரிமலையாக வெடித்து இந்தச் சமுத்திரத்தையே அழித்துவிடும்!” என்று அந்த இயந்திர மனிதன் எச்சரித்தது.
அந்த ஆழ்கடல் கோபுரம் ஒரு ஊசல் போல ஆடத் தொடங்கியது. “சார்! சீக்கிரம் கிளம்பணும்! நீர்மூழ்கிக் கப்பலோட அழுத்தமானி (Pressure Gauge) ரெட் லைட் காட்டுது!” என்று மாணவன் அலறினான். ஆனால், யோகியின் கண்கள் அந்த இயந்திர மனிதனின் கையில் இருந்த அந்தச் சிறிய பச்சை நிறப் பெட்டகத்தின் (Green Isotopes Box) மீது நிலைத்திருந்தன. அதுதான் அந்த ‘விண்வெளி இரும்பு’.
அந்த இயந்திரப் பாவை (Ancient Robot) மெல்லத் தனது கையை உயர்த்தி, அந்தப் பெட்டகத்தை யோகியின் நீர்மூழ்கிக் கப்பலின் ‘ரோபோடிக் ஆர்ம்’ (Robotic Arm) பிடியில் கொடுத்தது. “யோகி, இது சாதாரண உலோகம் அல்ல. இது ஒளியின் துகள்களைச் சேமித்து வைக்கும் ‘லிப்பி’ (Lipi). இதை உன்னுடைய அந்தப் பல்லடத்துச் சூரிய வாளோடு இணைத்தால், உன்னால் விண்வெளியின் ரகசியக் கதவுகளைத் திறக்க முடியும்!” என்று அந்த இயந்திரக் குரல் ரீங்காரமிட்டது.
யோகி அந்தப் பெட்டகத்தைப் பற்றிக்கொண்டான். அடுத்த விநாடி, அந்தக் கோபுரத்தின் தரை பிளந்து, உள்ளே இருந்து செந்நிற எரிமலைக் குழம்பு சீறிப் பாய்ந்தது. “கிளம்புங்க! இப்பவே!” என்று யோகி கத்தினான். நீர்மூழ்கிக் கப்பலின் இன்ஜின்கள் முழு வேகத்தில் இயங்கத் தொடங்கின.
ஆனால், ஒரு பெரிய பாறை சரிந்து வந்து நீர்மூழ்கிக் கப்பலின் பின் பகுதியை அழுத்தியது. “சார்! நாம் மாட்டிக்கொண்டோம்! இன்ஜின் பவர் போதவில்லை!” – மாணவர்கள் பீதியடைந்தனர்.
யோகி ஒரு நொடி யோசித்தான். அவன் தனது இடுப்பில் இருந்த அந்தப் ‘பல்லடத்துச் சூரிய வாளை’ எடுத்து, நீர்மூழ்கிக் கப்பலின் பிரதான மின்சாரக் கட்டமைப்புடன் (Main Power Grid) இணைத்தான். அந்தப் பழனி மலைப் படிகமும், இத்தாலிய வைர இரும்பும் இப்போது நீர்மூழ்கிக் கப்பலுக்கு ஒரு பிரம்மாண்டமான ஆற்றலைத் தந்தன.
’சுவ்…’ என்ற சத்தத்துடன் நீர்மூழ்கிக் கப்பலைச் சுற்றி ஒரு நீல நிற ஒளிவட்டம் உருவானது. அந்தப் பாறை ஒரு காகிதத்தைப் போலத் தூக்கி எறியப்பட்டது. நீர்மூழ்கிக் கப்பல் ஒரு ஏவுகணையைப் போல ஆழ்கடலில் இருந்து மேல் நோக்கிச் சீறிப் பாய்ந்தது. பின்னால், அந்தப் பழங்காலக் கோபுரம் எரிமலைக் குழம்பிற்குள் மெல்ல மூழ்கி மறைந்தது. அந்த இயந்திரப் பாவை கடைசியாக ஒருமுறை யோகியைப் பார்த்துத் தனது கையை உயர்த்தியது – அது ஒரு விடைபெறல் அல்ல, ஒரு புதிய பொறுப்பை ஒப்படைத்த திருப்தி!
சுமார் ஒரு மணி நேரப் போராட்டத்திற்குப் பிறகு, நீர்மூழ்கிக் கப்பல் கன்னியாகுமரி கடலின் மேற்பரப்பில் வந்து குதித்தது. சூரிய ஒளி படகின் கண்ணாடியில் பட்டபோதுதான் யோகிக்கு உயிர் திரும்பியது. அவன் தனது கேமராவைத் தடவிப் பார்த்தான். அந்தப் பெட்டகம் பாதுகாப்பாக இருந்தது.
”அய்யா… நாங்க தப்பிச்சுட்டோம்! ஆனா, நம்ம முன்னோர்கள் விட்டுட்டுப் போனது வெறும் இரும்பு இல்ல… அது ஒரு ‘ஸ்பேஸ் டெக்னாலஜி’!” என்று கியாஜோதி அய்யாவுக்குச் செய்தி அனுப்பினான்.
கன்னியாகுமரி கடலின் அலைகளுக்கு மேலே மிதந்து கொண்டிருந்த அந்த நீர்மூழ்கிக் கப்பலுக்குள் ஒரு நிசப்தம் நிலவியது. யோகி தனது நடுங்கும் கைகளால் அந்தப் ‘பச்சை நிறப் பெட்டகத்தை’ (Green Isotopes Box) ஒரு மேஜையின் மீது வைத்தான். அந்தப் பெட்டகத்திலிருந்து ஒரு மெல்லிய இதமான வெப்பம் பரவியது. அது ஏதோ ஒரு உயிருள்ள பொருளைப் போலத் துடித்துக்கொண்டிருந்தது.
”சார், இதைத் திறக்கலாமா?” – மாணவன் ஒருவன் ஆர்வத்துடனும் பயத்துடனும் கேட்டான்.
யோகி தனது ‘பல்லடத்துச் சூரிய வாளை’ மெல்ல அந்தப் பெட்டகத்தின் பூட்டுப் பகுதியில் வைத்தான். வாளின் கைப்பிடியில் இருந்த அந்தப் பழனி மலைப் படிகம் (Blue Crystal), பெட்டகத்தின் பச்சை ஒளியோடு இணைந்து ஒரு ‘சியான்’ (Cyan) நிற ஒளியை உருவாக்கியது. ‘கிளிக்’ என்ற சத்தத்துடன் அந்தப் பெட்டகம் மெல்லத் திறந்தது.
உள்ளே இருந்து ஒரு திரவ நிலையில் இருந்த உலோகம் (Liquid Metal) மெல்ல வெளியே வந்து, காற்றில் ஒரு முப்பரிமாண (3D) வரைபடமாக மாறியது. அது ஒரு சாதாரண வரைபடம் அல்ல; அது ஒரு ‘விண்வெளி வழித்தடம்’ (Star Map). அந்த வரைபடத்தின் மையப்புள்ளியில் ஒரு ஊர் பெயர் மின்னியது – அது ‘பல்லடம்’.
”அய்யா! இதைப் பாருங்க!” என்று யோகி தனது கேமராவை அந்த வரைபடத்தின் மீது நிலைநிறுத்தினான். பல்லடத்தின் அண்ணா நகருக்கும், மங்கலம் சாலைக்கும் இடைப்பட்ட ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில், பூமியின் காந்தப்புலம் (Magnetic Field) மிக வலுவாக இருப்பதை அந்த வரைபடம் காட்டியது. “நம்ம முன்னோர்கள் ஏன் பல்லடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தாங்கன்னு இப்போ புரியுது. அது வெறும் இரும்பு உருக்குற இடம் இல்ல… அது ஒரு ‘ஸ்பேஸ் போர்ட்’ (Space Port)!”
அந்தப் பெட்டகத்தின் உள்ளே ஒரு சிறிய உருண்டை வடிவத் தாது இருந்தது. அதுதான் அந்த இயந்திரப் பாவை சொன்ன ‘லிப்பி’ (Lipi). இதை விண்கலத்தின் எரிபொருளோடு சேர்த்தால், ஒளியின் வேகத்தில் பயணிக்க முடியும்!
யோகி கியாஜோதி அய்யாவுக்கு வீடியோ கால் செய்தான். “அய்யா! நாம தேடிக்கிட்டு இருந்த அந்த ‘விண்வெளி இரும்பு’ கிடைச்சிருச்சு. இது வெறும் இரும்பு இல்ல, இது நட்சத்திரங்களுக்குப் போறதுக்கான வழி! பல்லடத்துல நாம கட்டுற அந்த 24 கலைகளின் பல்கலைக்கழகத்துக்கு அடியில தான் இதோட ‘ஏவுதளம்’ (Launch Pad) இருக்கு!”
கியாஜோதி அய்யா வியப்பில் ஆழ்ந்தார். “யோகி, ரதகாரர்கள் அன்னைக்கே ‘விண்வெளிப் பயணம்’ செஞ்சிருக்காங்கன்னு என் பாட்டன் சொன்னது இப்போ நிரூபணமாகிடுச்சு. சீக்கிரம் வா… பல்லடத்துல இருந்து நம்ம முதல் விண்கலத்தை ஏவுறதுக்கான வேலையை ஆரம்பிக்கணும்!”
யோகி தனது கேமராவைத் திருப்பி, தன்னைத்தானே படம் பிடித்துக் கொண்டான். “மக்களே! இது பல்லடத்துக்காரனோட அடுத்த கட்டப் பயணம். பூமியை ஆதிக்கம் செஞ்சது போதும்… இனி பிரபஞ்சத்தை ஆளப்போறோம்!”
லைக் பன்னுஙக