அத்தியாயம் 2: பட்டயம் சொல்லும் ரகசியம் (பகுதி – 1)
பல்லடம் அண்ணா நகரின் அந்த அமைதியான மதிய வேளையில், கியாஜோதி இல்லத்தின் கூடத்தில் ஒரு தெய்வீகமான நிசப்தம் நிலவியது. ஜன்னல் வழியாக ஊடுருவிய சூரிய ஒளி, தரையில் கிடந்த தரைவிரிப்பில் சதுர வடிவில் விழுந்து கிடந்தது. மதிய உணவின் திருப்தியில் யோகி அமர்ந்திருந்தாலும், அவனது கண்கள் கியாஜோதி அய்யாவின் ஒவ்வொரு அசைவையும் கூர்ந்து கவனித்துக் கொண்டிருந்தன.
கியாஜோதி அய்யா மெல்ல எழுந்து, உள் அறைக்குச் சென்றார். அவர் திரும்பி வரும்போது, அவரது கைகளில் ஒரு பழைய மரப்பெட்டி இருந்தது. அந்தப் பெட்டியே ஒரு சரித்திரப் பாடம் போலக் காட்சியளித்தது. முதிர்ந்த தேக்கு மரத்தினால் செய்யப்பட்ட அந்தப் பெட்டியின் மூலைகளில், காலத்தின் ஓட்டத்தில் கருமை படர்ந்த பித்தளைக் காப்புகள் பூட்டப்பட்டிருந்தன. அந்தப் பெட்டியின் மீது செதுக்கப்பட்டிருந்த வேலைப்பாடுகள், கம்மாளர்களின் கைவண்ணத்திற்கு ஒரு சிறந்த சான்றாக விளங்கின.
யோகி தனது நவீன ரகக் கேமராவைத் தயார் செய்தான். “ஐயா, இதுதான் நான் தேடி வந்த அந்தப் புதையலா?” அவனது குரலில் ஒருவிதமான நடுக்கம் கலந்த ஆர்வம் தென்பட்டது. ரோம் நகரின் குளிரில் வளர்ந்த அவனுக்கு, பல்லடத்தின் இந்த உஷ்ணமான மதியத்தில் ஒரு பழைய பெட்டிக்குள் இவ்வளவு பெரிய ரகசியம் ஒளிந்திருக்கும் என்பது பெரும் வியப்பைத் தந்தது.
கியாஜோதி அய்யா அந்தப் பெட்டியின் பூட்டை மெல்லத் திறந்தார். ‘க்ரீச்’ என்ற அந்தச் சத்தம், மூடிக்கிடந்த சரித்திரக் கதவு ஒன்று திறப்பதைப் போல யோகியின் காதுகளில் ஒலித்தது. உள்ளே ஒரு பழைய பட்டுத் துணிச் சுருள் இருந்தது. அதன் நிறம் மங்கி, ஒருவிதமான செந்நிறமாக மாறியிருந்தது. கியாஜோதி அய்யா அந்தச் சுருளை மெல்லப் பிரித்தபோது, அந்த அறையெங்கும் ஒரு விசித்திரமான மணம் பரவியது. அது வெறும் பழங்காலக் காகிதத்தின் வாசம் மட்டுமல்ல; பல நூற்றாண்டுகளாக நிலவறையில் பாதுகாக்கப்பட்ட அந்த உலைக்களத்து இரும்பின் மணம், அந்தப் பட்டயத்தில் இன்னும் ஒட்டியிருந்தது.
உள்ளே இருந்தது ஒரு செப்புப் பட்டயம்! அதன் விளிம்புகள் சற்றுச் சிதைந்திருந்தாலும், அதில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த எழுத்துக்கள் இன்றும் கம்பீரமாக மின்னின. யோகி மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டு அதனருகே சென்றான். அந்தச் செப்புத் தகட்டின் மீது ஓடிய வரிகள், ஈராயிரம் ஆண்டுகாலத் தமிழகத்தின் தொழில்நுட்ப மேன்மையைச் சொல்லும் சாட்சியங்களாகத் தெரிந்தன. “யோகி, இதோ பார்… இதுதான் உன் வம்சத்தின் ஆணிவேர்! ‘கட்டாளூர்லு வார்லு’ எனும் ரதகார வம்சத்தின் பெருமையை இந்தச் செம்பு இன்றும் சுமந்து கொண்டிருக்கிறது,” என்றார் கியாஜோதி அய்யா. அந்த ஒரு கணம், ரோம் நகரின் அருங்காட்சியகத்தில் கண்ட அந்த வாளும், இந்தப் பல்லடத்துப் பட்டயமும் யோகியின் மனக்கண்ணில் ஒன்றாக இணைந்து, ஒரு மாபெரும் சரித்திரத்தின் முகவுரையை எழுதத் தொடங்கின.
கியாஜோதி இல்லத்தின் அந்தச் சிறிய அறையில், அந்தச் செப்புப் பட்டயம் ஒரு மர்மமான ஒளியுடன் மின்னிக் கொண்டிருந்தது. யோகி தனது நவீன ரகக் கேமராவின் லென்ஸை அந்தப் பட்டயத்தின் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு நேராகத் திருப்பினான். அங்கே செதுக்கப்பட்டிருந்த அந்தச் சின்னம், அவனை ஒரு நொடி உறைய வைத்தது.
”ஐயா! இதோ இங்கே பாருங்கள்!” என்று யோகி பரபரப்புடன் கியாஜோதி அய்யாவை அழைத்தான். கேமராவின் டிஜிட்டல் திரையில் அந்தச் சின்னம் பெரிதாகத் தெரிந்தது. அது ஒரு சக்கரம், அதன் குறுக்கே ஒரு உளி, அதன் பின்னணியில் அலைகளின் மேல் மிதக்கும் ஒரு கப்பல்!
யோகியின் கண்கள் பனித்தன. அவன் இத்தாலியின் ரோம் நகரில் இருந்த ‘நேஷனல் மியூசியத்தில்’ ஒரு பழைய இரும்பு வாளின் கைப்பிடியில் இதே சின்னத்தைக் கண்டிருந்தான். அங்கே இருந்த வரலாற்று ஆய்வாளர்கள், “இது ஏதோ ஒரு கிழக்கு தேசத்துக் கலைஞனின் குறியீடு” என்று மட்டும் சொல்லி மழுப்பிவிட்டனர். ஆனால், இன்று பல்லடம் அண்ணா நகரின் ஒரு வீட்டில், அதே சின்னம் ஒரு செப்புப் பட்டயத்தில் கம்பீரமாக வீற்றிருப்பதைப் பார்த்தபோது, அவனது ரத்தத்தில் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது.
”ஐயா… ரோம்ல நான் பார்த்த அதே சின்னம்! அங்கிருந்த வெள்ளைக்காரங்க இது என்னன்னு தெரியாம முழிச்சாங்க. ஆனா இதோ… என் பாட்டன் செதுக்கின அந்த உளி, அதே கப்பல் சின்னத்தோட இங்க பல்லடத்துல இருக்கு!” என்று உணர்ச்சிவசப்பட்டான் யோகி. அவனது கேமரா அந்தச் சின்னத்தின் ஒவ்வொரு நுணுக்கத்தையும் பதிவு செய்தது.
கியாஜோதி அய்யா அந்தச் செப்புத் தகட்டின் மீது மெல்லத் தடவிக்கொடுத்தார். “யோகி, இது வெறும் சின்னம் அல்ல; இது ஒரு சாட்சியம். ரதகாரர்கள் என்பவர்கள் நிலத்தில் தேர் ஓட்டியவர்கள் மட்டுமல்ல, கடலில் கப்பல் ஓட்டியவர்களும் கூட. இந்தப் பட்டயத்தில் ஒரு வரி இருக்கிறது கவனி… ‘யவனத் தேசத்து மல்லர்களுக்கு, நம் குலத்து உருக்கு வாள்கள் இடியெனத் தாக்கும்… அதற்கு விலையாக அவர்கள் அளிக்கும் தங்கம், நம் உலைக்களத்து நெருப்பை அணையாமல் காக்கும்’ என்று பொறிக்கப்பட்டிருக்கிறது.”
’யவனத் தேசம்’ – அந்தச் சொல் யோகியின் காதுகளில் இடியென ஒலித்தது. சங்க இலக்கியங்கள் ரோமானியர்களை ‘யவனர்கள்’ என்றுதான் அழைத்தன என்பது அவனுக்குத் தெரியும். “அப்படியானால், ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே என் வம்சத்து ‘கட்டாளூர்லு வார்லு’ கம்மாளர்கள், ரோம் நாட்டு வீரர்களுக்குத் தேவையான வாள்களை இங்கிருந்து ஏற்றுமதி செய்திருக்கிறார்களா?” என்று வியப்புடன் கேட்டான்.
கியாஜோதி அய்யா ஒரு மெல்லிய சிரிப்புடன் தலையசைத்தார். “ஆமாம் யோகி. அன்றைய ரோம் பேரரசின் ராணுவ பலத்திற்குப் பின்னால், கொங்கு மண்ணின் இரும்பும், ரதகாரர்களின் நுணுக்கமான வேலைப்பாடும் இருந்தது என்பதுதான் மறைக்கப்பட்ட உண்மை. ஆனால், இந்தப் பட்டயத்தின் இறுதியில் ஒரு ரகசியக் குறிப்பு இருக்கிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட ‘அபூர்வ வாள்’, உங்கள் வம்சத்தின் தலைமைச் சிற்பியால் வடிக்கப்பட்டு, அது பல்லடத்திற்கு அருகில் இருக்கும் ஒரு நிலவறையில் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அந்த வாளின் கைப்பிடியில் ஒரு ரகசிய வரைபடம் இருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது. அதைத் தேடித்தான் விதி உன்னை இங்குக் கூட்டி வந்திருக்கிறது!”
யோகிக்குத் தலை சுற்றியது. நவீன உலகத்தின் ‘டாக்குமெண்டரி’ எடுக்க வந்தவன், இப்போது ஒரு மாபெரும் சரித்திரப் புதையலின் வாரிசாகத் தன்னை உணரத் தொடங்கினான். அந்தப் பழைய பட்டயம், அவனது கைகளில் ஒரு நெருப்புத் துண்டைப் போலத் தகதகத்தது.
பல்லடம் அண்ணா நகரின் அந்த அமைதியான கூடத்தில், கியாஜோதி அய்யா அந்தச் செப்புப் பட்டயத்தின் இறுதிப் பகுதியை மெல்லத் தடவினார். அங்கே எழுத்துக்கள் சற்று தேய்ந்திருந்தாலும், ஒரு குறிப்பிட்ட குறியீடு மட்டும் ஆழமாகப் பதிக்கப்பட்டிருந்தது. அது ஒரு ‘உளி’ அல்ல; ஒரு ‘முக்கோண வடிவம்’, அதன் நடுவே ஒரு தீப்பிழம்பு போன்ற சின்னம்.
”யோகி, இந்தப் பட்டயத்தின் மிக முக்கியமான ரகசியம் இங்கேதான் இருக்கிறது,” என்றார் கியாஜோதி அய்யா. அவரது குரல் ஒருவிதமான ரகசியப் புதையலைக் கண்டடைந்தவரின் கம்பீரத்துடன் ஒலித்தது. யோகி தனது கேமராவின் ‘மேக்ரோ’ (Macro) லென்ஸைப் பொருத்தி, அந்தச் சின்னத்தை மிக அருகில் படம் பிடித்தான்.
கியாஜோதி அய்யா விவரிக்கத் தொடங்கினார்: “இந்தச் சின்னம் எதைக் குறிக்கிறது தெரியுமா? இது ‘உருக்கு உலை’ (Smelting Furnace). உங்களுடைய கட்டாளூர்லு வார்லு வம்சத்தின் தலைமைச் சிற்பி, ரோமானியப் பேரரசன் ஒருவனுக்காக ஒரு விசேஷமான வாளை வடித்தார். அந்த வாளின் இரும்பு, சாதாரண இரும்பல்ல; அது ‘உட்ஸ் ஸ்டீல்’ (Wootz Steel) எனப்படும் கார்பன் கலந்த வைர இரும்பு. அந்த வாளைச் செய்யும் ரகசியத்தை உங்கள் முன்னோர்கள் யாரிடமும் பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை. ஆனால், அந்த வாளின் கைப்பிடிக்குள் ஒரு ரகசிய வரைபடத்தை மறைத்து வைத்திருப்பதாக இந்தத் தமிழ்ப் பட்டயம் சொல்கிறது.”
யோகிக்கு மூச்சடைத்தது. “ஐயா! அப்படியென்றால் அந்த வாள் இப்போது எங்கே இருக்கும்?” என்று பதற்றத்துடன் கேட்டான். ரோம் நகரின் அருங்காட்சியகங்களில் அவன் பார்த்த வாள்கள் எல்லாம் வெறும் துருப்பிடித்த இரும்புத் துண்டுகளாகவே அவனுக்கு இப்போது தோன்றின. உண்மையான பொக்கிஷம் இங்கே, தன் காலடியில் புதைந்து கிடப்பதை அவன் உணரத் தொடங்கினான்.
கியாஜோதி அய்யா ஜன்னல் வழியாகத் தூரத்தில் தெரிந்த அந்தத் திசையைக் காட்டினார். “அதை அடைய நாம் செல்ல வேண்டிய இடம் கொடுமணல். நொய்யல் ஆற்றின் கரையில், ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே உங்கள் முன்னோர்கள் அமைத்த அந்தப் பிரம்மாண்டமான இரும்பு உருக்கும் உலைகளுக்கு அருகில் தான் அந்த ரகசிய நிலவறை இருக்கிறது. இந்தப் பட்டயத்தில் உள்ள குறிப்பின்படி, அந்த நிலவறையைத் திறக்கும் சாவி, ஒரு ‘ஒற்றைக்கல் தூணின்’ நிழலில் ஒளிந்திருக்கிறது!”
யோகி தனது கேமராவைத் தோளில் மாட்டிக் கொண்டான். அவனது கண்கள் இப்போது ஒரு நவீன ‘டாக்குமெண்டரி’ இயக்குநரின் கண்களாக இல்லை; ஒரு சரித்திர வேடனின் கண்களாக மின்னின. “ஐயா, இப்போதே கிளம்பலாமா?” என்றான் ஆவலுடன்.
கியாஜோதி அய்யா சிரித்தார். “பொறு யோகி! இரவு நேரத்துப் பயணம் ஆபத்தானது. பல்லடத்து மண்ணின் மர்மங்கள் இரவில் இன்னும் அதிகமாகும். நாளை அதிகாலையில், சூரியன் உதிக்கும் அதே திசையில், அந்த ஆட்டோக்கள் நின்றிருந்த அதே ‘கிழக்கு’ நோக்கி நாம் புறப்படுவோம். இன்று இரவு இந்த அண்ணா நகர் இல்லத்தில் ஓய்வெடு. நாளை உன் வம்சத்தின் சரித்திரம் மீண்டும் பிறக்கப்போகிறது!”
அன்று இரவு யோகிக்குத் தூக்கமே வரவில்லை. பல்லடத்தின் குளிர்ந்த காற்றில், அவன் கனவில் ரோமானியக் கப்பல்களும், நெருப்பு உமிழும் உலைக்களங்களும் வந்து சென்றன. அந்தப் பழைய செப்புப் பட்டயம் அவனது அறையில் ஒரு மர்மமான ஒளியுடன் துடித்துக் கொண்டிருந்தது.