சூர்யா பேக்கரி
திரைக்கதை தொடர்
அத்தியாயம் 3 – ஸ்டோர் ரூமின் இரவு
பனப்பாளையம் மேடு ஹைவேயில் அந்த மாலை சூரியன் மெதுவாக மறைந்து கொண்டிருந்தது.
சூர்யா பேக்கரி முன் இன்னும் சில லாரிகள் நின்றிருந்தன.
டிரைவர்கள் டீ குடித்து சிரித்துக்கொண்டே பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
சத்தியராஜ் டீ கிண்ணங்களை அடுக்கிக் கொண்டிருந்தார்.
கவுண்டமணி இன்னும் போண்டா போட்டுக்கொண்டே இருந்தார்.
“இன்று போண்டா நல்லா போய்டுச்சு!” என்று பெருமையாக சொன்னார்.
யோகி பாபு உடனே சொன்னான்.
“மாஸ்டர்…
காலை போண்டாவை பஜ்ஜி சொன்ன டிரைவர் இன்னும் சிரிச்சுக்கிட்டு இருக்கார்!”
கவுண்டமணி கோபமாக பார்த்தார்.
“அவனை நாளைக்கு கடைக்குள்ளே விடக்கூடாது!”
அந்த நேரத்தில் சூலூர் சுப்பு மெதுவாக காளியை பார்த்தார்.
“நீ சொன்னது உண்மையா?
இந்த கடை முன்னாடி இருந்த உரிமையாளர் காணாம போனாரா?”
காளி டீ குடித்துக்கொண்டு மெதுவாக தலை ஆட்டினான்.
“ஆம் சார்.”
“அவன் பெயர் ராமசாமி.”
சுப்பு ஆச்சரியம்.
“அப்போ இந்த கடையை விற்றவர்?”
காளி சொன்னான்.
“அவர் ராமசாமியின் மாமன்.”
அனைவரும் அமைதியாக நின்றார்கள்.
கவுண்டமணி மெதுவாக சொன்னார்.
“அடடா…
இது காமெடி இல்ல போல!”
யோகி பாபு பயந்து சொன்னான்.
“சார்…
இரவு ஸ்டோர் ரூம்ல போக வேண்டாம்.”
அந்த நேரத்தில் ஸ்டோர் ரூமில் இருந்து ஒரு சத்தம்.
டக்…
அனைவரும் திரும்பிப் பார்த்தார்கள்.
யோகி பாபு நடுங்கினான்.
“சார்…
இப்ப யாரு உள்ளே?”
சுப்பு துணிச்சலாக சொன்னார்.
“போய் பார்ப்போம்.”
கவுண்டமணி உடனே:
“நான் வர மாட்டேன்!”
சத்தியராஜ் சிரித்தார்.
“நீங்க போண்டா மாஸ்டர் தான்…
பயந்தா எப்படி?”
கவுண்டமணி மெதுவாக எழுந்தார்.
“சரி…
நான் பின்னால வர்றேன்.”
அனைவரும் மெதுவாக ஸ்டோர் ரூம் கதவுக்கு நடந்தார்கள்.
காளி கதவை திறந்தான்.
உள்ளே அமைதி.
சில மாவு மூட்டைகள் மட்டும் இருந்தன.
யோகி பாபு மெதுவாக சொன்னான்.
“யாரும் இல்ல போல.”
அந்த நேரத்தில் திடீரென்று மேலே இருந்த ஒரு மூட்டை கீழே விழுந்தது.
தடாம்!
யோகி பாபு கத்தினான்.
“அய்யய்யோ!”
கவுண்டமணி ஓட ஆரம்பித்தார்.
சத்தியராஜ் சிரித்தார்.
“அடடா…
எலி தான்!”
அனைவரும் சிரித்தார்கள்.
ஆனா காளி மட்டும் அமைதியாக நின்றான்.
அவன் தரையை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
சுப்பு கேட்டார்.
“என்ன பார்த்துக்கிட்டு இருக்கே?”
காளி மெதுவாக தரையை காட்டினான்.
அங்க ஒரு பழைய இரும்பு கதவு இருந்தது.
மண்ணால் மூடப்பட்டிருந்தது.
சுப்பு ஆச்சரியப்பட்டார்.
“இது என்ன?”
காளி மெதுவாக சொன்னான்.
“இது தான் அந்த ரகசியம்.”
கவுண்டமணி கேட்டார்.
“அதுக்குள்ள என்ன இருக்கு?”
காளி சிரித்தான்.
“அதை திறந்தால் தான் தெரியும்.”
யோகி பாபு நடுங்கினான்.
“சார்…
திறக்க வேண்டாம்.”
சுப்பு மெதுவாக சொன்னார்.
“நாளைக்கு இரவு திறப்போம்.”
அனைவரும் அமைதியாக அந்த இரும்பு கதவை பார்த்தார்கள்.
இரவு பன்னிரண்டு மணியின் ரகசியம்
அந்த நாள் இரவு பனப்பாளையம் மேடு ஹைவே மிகவும் அமைதியாக இருந்தது.
பகலில் ஓடிய லாரிகள் இப்போது குறைந்து விட்டன.
சூர்யா பேக்கரி கடை மட்டும் இன்னும் விளக்குடன் இருந்தது.
சூலூர் சுப்பு, சத்தியராஜ், கவுண்டமணி, யோகி பாபு, காளி — ஐந்து பேரும் கடைக்குள் இருந்தார்கள்.
யோகி பாபு பயந்து கேட்டான்.
“சார்…
இது எல்லாம் நமக்கு தேவையா?”
கவுண்டமணி உடனே சொன்னார்.
“நீ பயந்தா வெளியே போய் தூங்கு.”
யோகி பாபு உடனே பதில் சொன்னான்.
“அதுக்கு நான் இங்கேயே இருப்பேன்!”
சத்தியராஜ் சிரித்தார்.
“டேய்…
பயம் இருந்தாலும் curiosity அதிகமா இருக்கே.”
அந்த நேரத்தில் கடிகாரம் 12 மணி அடித்தது.
டங்… டங்…
சுப்பு மெதுவாக எழுந்தார்.
“வாங்க.”
அனைவரும் ஸ்டோர் ரூமுக்குள் சென்றார்கள்.
அந்த இரும்பு கதவு இன்னும் தரையில் இருந்தது.
காளி கையை வைத்தான்.
“திறக்கலாமா?”
யோகி பாபு நடுங்கினான்.
“சார்…
திறக்காதீங்க!”
கவுண்டமணி சிரித்தார்.
“டேய்…
இப்ப தான் படம் ஆரம்பம்!”
சுப்பு மெதுவாக இரும்பு வளையத்தை பிடித்தார்.
மெதுவாக இழுத்தார்.
கீச்ச்…
கதவு மெதுவாக திறந்தது.
உள்ளே இருட்டு.
சத்தியராஜ் ஒரு டார்ச் எடுத்தார்.
ஒளி போட்டார்.
அங்கு கீழே ஒரு சிறிய படிக்கட்டு இருந்தது.
யோகி பாபு வாயை திறந்து பார்த்தான்.
“சார்…
கீழே பாதை இருக்கே!”
கவுண்டமணி சொன்னார்.
“இது பேக்கரி இல்ல…
அண்டர்கிரவுண்ட் ஹோட்டல் போல!”
சுப்பு மெதுவாக கீழே இறங்க ஆரம்பித்தார்.
அவருக்கு பின்னால் சத்தியராஜ்.
அதற்கு பின்னால் கவுண்டமணி.
யோகி பாபு கடைசியில்.
“நான் மேலேயே இருக்கலாமா?” என்று கேட்டான்.
“வா!” என்று கவுண்டமணி இழுத்தார்.
அவர்கள் கீழே இறங்கினார்கள்.
அங்கு ஒரு பழைய அறை இருந்தது.
சுவர் முழுக்க தூசி.
பழைய மர மேசை.
சில பெட்டிகள்.
சத்தியராஜ் டார்ச் ஒளியை சுற்றிப் போட்டார்.
அந்த நேரத்தில் கவுண்டமணி கத்தினார்.
“அடடா!”
அனைவரும் திரும்பிப் பார்த்தார்கள்.
ஒரு மூலையில் பழைய பேக்கரி போர்டு இருந்தது.
அதில் எழுதப்பட்டிருந்தது:
“ராமசாமி பேக்கரி”
சுப்பு மெதுவாக சொன்னார்.
“அதாவது இந்த கடை முன்னாடி பெயர் வேற மாதிரி இருந்தது.”
காளி அமைதியாக நின்றான்.
அவன் ஒரு பழைய பெட்டியைத் திறந்தான்.
அதற்குள் சில காகிதங்கள் இருந்தன.
சுப்பு அதை எடுத்தார்.
அதில் பழைய கணக்கு புத்தகம்.
அதில் ஒரு பெயர் மட்டும் மீண்டும் மீண்டும் எழுதப்பட்டிருந்தது.
“சூர்யா”
சுப்பு அதிர்ச்சி.
“இது என்ன?”
அந்த நேரத்தில் திடீரென்று மேலே இருந்து சத்தம்.
டக்…
யோகி பாபு நடுங்கினான்.
“சார்…
மேல யாரோ நடக்குற மாதிரி இருக்கு!”
கவுண்டமணி உடனே சொன்னார்.
“இப்ப யாரு வந்திருக்கான்?”
அவர்கள் மேலே ஓட ஆரம்பித்தார்கள்.
ஸ்டோர் ரூம் கதவைத் திறந்து வெளியே வந்தார்கள்.
கடை முழுக்க அமைதி.
யாரும் இல்லை.
ஆனா கடை வாசலில் ஒரு நிழல் மட்டும் நின்றது.
சுப்பு மெதுவாக கேட்டார்.
“யார்?”
அந்த நிழல் மெதுவாக உள்ளே வந்தது.
அவன் சொன்னான்:
“இந்த கடை பற்றி நீங்கள் தெரிஞ்சுக்க கூடாது…”
அனைவரும் அதிர்ச்சியாக பார்த்தார்கள்.
அடுத்த அத்தியாயம்
அந்த மனிதன் யார்?
“சூர்யா” என்ற பெயரின் ரகசியம் என்ன?
👉