கர்ண யட்சினி
அத்தியாயம் 4: வஞ்சகத்தின் வாசம் (பாகம் – 1)
தினேஷின் மரணம் அலுவலகத்தில் ஒரு விபத்தாகவோ அல்லது மாரடைப்பாகவோ பார்க்கப்பட்டது. ஆனால், அஜய்க்குத் தெரியும், அது ஒரு ‘பசி’. அந்த யட்சினியின் தீராத பசிக்கு தினேஷ் ஒரு சிறு துளி மட்டுமே. அஜய் இப்போது தன் வீட்டிற்குத் திரும்பியிருந்தான். அவனது அறை இப்போது ஒரு மனிதன் வாழும் இடமாக இல்லை; அது ஒரு சிதைந்த ஆன்மாவின் குகையாக மாறியிருந்தது. சுவர்களில் ஒட்டடைகள் படர்ந்து, தரையில் காய்ந்த ரத்தக் கறைகளும், அந்த அருவருப்பான சடங்குப் பொருட்களும் சிதறிக் கிடந்தன.
அவன் படுக்கையில் அமர்ந்தபோது, அவனது காதுக்குள் அந்த மெல்லிய கீச்சுக் குரல் மீண்டும் கேட்டது.
”அவன் முடிந்துவிட்டான்… ஆனால், உனக்குத் துரோகம் செய்த இன்னொருத்தி இன்னும் சுதந்திரமாகச் சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறாள். மாயா… அவளது நினைவுகள் உன் நெஞ்சில் நெருப்பாக எரிகிறதல்லவா? அவளது ரத்தமும், அவளது ரகசியங்களும் உனக்காகக் காத்திருக்கின்றன.”
அஜய்யின் கண்கள் வெறித்தனமாக மின்னின. மாயா – அவனது முன்னாள் காதலி. அஜய் ஒரு காலத்தில் அவளை உயிருக்குயிராக நேசித்தான். ஆனால், அவனது வறுமையையும், வேலை இழப்பையும் கண்டு அவளைத் தூக்கியெறிந்துவிட்டு, ஒரு வசதியான அரசியல் வாரிசுடன் சென்றவள் அவள். இன்று அவள் ஒரு புகழ்பெற்ற மாடல் மற்றும் சமூக சேவகி என்ற போர்வையில் உலவி வருகிறாள்.
மாயாவின் வருகை
அஜய் தன் லேப்டாப்பைத் திறந்து ‘அகோர ரத்னா’விடம் பேசினான். “குருவே, அடுத்த வேட்டை மாயா. அவளை எப்படிப் பிடிக்க வேண்டும்?”
திரையில் தெரிந்த அந்தப் போலி ஆசான் விகாரமாகச் சிரித்தான். “மாயா சாதாரணமானவள் அல்ல. அவள் ஏற்கனவே அதிகாரத்தின் உச்சத்தில் இருக்கிறாள். அவளைப் பிடிக்க வேண்டுமென்றால், நீ அவளது பலவீனத்தை அறிய வேண்டும். இன்று இரவு அவள் ஒரு சொகுசு ஹோட்டலில் நடக்கும் பார்ட்டியில் இருப்பாள். அங்கே செல். உன் காதுகளில் அவள் பேசாத ரகசியங்கள் கேட்கும். அந்த ரகசியங்களே உனக்கான ஆயுதம்!”
அஜய் தயாரானான். அவன் குளிக்கவில்லை, பற்களைத் துலக்கவில்லை. அவனது உடலில் இருந்து வீசிய அந்தப் பிண நாற்றத்தை மறைக்க, அவன் அதிகப்படியான சென்ட் (Scent) அடித்துக் கொண்டான். ஆனால், அந்த நறுமணத்தையும் மீறி அந்த அழுகிய வாடை வெளியே தெரிந்தது. அவன் ஒரு விலையுயர்ந்த கார் ஒன்றை வாடகைக்கு எடுத்துக்கொண்டு அந்த ஹோட்டலுக்குச் சென்றான்.
அந்தப் பார்ட்டியின் கோரம்
ஹோட்டலின் அரங்கம் விளக்குகளால் ஜொலித்தது. உயர் ரக மதுபானங்களும், வசதியான மனிதர்களும் அங்கே நிறைந்திருந்தனர். மாயா, ஒரு சிவப்பு நிற உடையில் தேவதையைப் போல நின்றிருந்தாள். அவளைச் சுற்றிப் பல ஆண்கள் மொய்த்துக் கொண்டிருந்தனர். அஜய் தூரத்தில் இருந்து அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
அவன் அவளை நெருங்கியபோது, அவனது காதுத் துவாரங்கள் அதிரத் தொடங்கின. யட்சினியின் குரல் அவன் மூளைக்குள் அலறியது.
”கேள்… அவள் சிரிப்பின் பின்னால் இருக்கும் கதறலைக் கேள்! அவள் தன் அழகைப் பராமரிக்க என்ன செய்கிறாள் தெரியுமா? அவள் கருக்கலைப்பு செய்த மூன்று குழந்தைகளின் ஆன்மாக்கள் அவளைச் சுற்றி அழுது கொண்டிருக்கின்றன. அவளது அழகே அந்தப் பாவங்களின் ரத்தத்தில் தான் ஊறியிருக்கிறது!”
அஜய்யின் காதுகளில் இருந்து மெல்ல ரத்தம் கசியத் தொடங்கியது. அவன் அதைத் துடைத்துக் கொண்டு மாயாவை நோக்கிச் சென்றான்.
”ஹலோ மாயா… நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு சந்திக்கிறோம்.”
மாயா அவனைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். அவளது முகம் முதலில் அதிர்ச்சியடைந்தது, பின் ஒரு ஏளனச் சிரிப்பு வந்தது. “அஜய்? நீயா? என்ன இந்த கோலத்தில் இருக்கிறாய்? உன் உடல் ஏன் இவ்வளவு மெலிந்து போயிருக்கிறது? ஏதோ பிணத்தைப் போல இருக்கிறாய்!”
அஜய் அவளது கண்களையே உற்றுப் பார்த்தான். “நான் பிணமல்ல மாயா, நான் ஒரு உண்மையைச் சுமந்து கொண்டு வந்திருக்கிறேன். உன் ரகசியங்கள் அனைத்தையும் நான் அறிவேன். நீ செய்த அந்த மூன்று பாவங்கள்… அவை உன்னை நிழலாகத் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.”
மாயாவின் முகம் அடுத்த நொடியே வெளுத்தது. அவளது கையில் இருந்த மதுக் கிண்ணம் நடுங்கியது. “நீ… நீ என்ன பேசுகிறாய்? உனக்கு யார் இதையெல்லாம் சொன்னது?”
”யார் சொன்னார்கள் என்பது முக்கியமல்ல மாயா… அந்தப் பாவங்களுக்கு நீ இன்று பலி கொடுக்கப் போகிறாய் என்பதுதான் முக்கியம். இன்று இரவு உன் அறைக்கு நான் வருவேன். அங்கே உன் ரகசியங்கள் அனைத்தையும் உலகம் கேட்கும்!”
அஜய் அங்கிருந்து வெளியேறினான். மாயா அப்படியே சிலையாக நின்று கொண்டிருந்தாள். அவளது காதுகளுக்குள் இப்போது ஒரு மெல்லிய அழு குரல் கேட்கத் தொடங்கியது. அது அவளது இறந்த குழந்தைகளின் குரலா? அல்லது யட்சினியின் தந்திரமா?
அந்த நள்ளிரவு அமைதி நிலவியது. சென்னை மாநகரத்தின் அந்த சொகுசு அடுக்குமாடி குடியிருப்பின் 18-வது மாடியில், மாயாவின் படுக்கையறை வாசனை திரவியங்களாலும், மென்மையான விளக்குகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால், மாயாவிற்கு மட்டும் அந்த அறையில் ஒரு பிணத்தின் நாற்றம் வீசுவது போன்ற பிரமை ஏற்பட்டது. அஜய் பார்ட்டியில் சொன்ன அந்த வார்த்தைகள் அவளது காதுகளுக்குள் அமிலமாய் இறங்கின.
”உன் மூன்று பாவங்கள்… அவை உன்னை நிழலாகத் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.”
மாயா தன் படுக்கையில் அமர்ந்து மதுவைக் குடித்தாள். அவளது கைகள் நடுங்கின. திடீரென, அவளது அறையின் பால்கனி கதவு தானாகத் திறந்தது. பலமான காற்று உள்ளே புகுந்து திரைச்சீலைகளை ஆட்டியது. அந்தப் பலமான காற்றோடு சேர்ந்து, ஒரு அழுகிய பிணத்தின் வாடையும் உள்ளே புகுந்தது.
இருளில் ஒரு உருவம்
”யார் அது?” மாயா கத்தினாள்.
இருளில் இருந்து அஜய் மெல்ல நடந்து வந்தான். அவனது கறுப்புச் சட்டை இப்போது ரத்தக் கறைகளுடன் இருந்தது. அவனது கண்கள் இருட்டில் ஒரு பூனையைப் போல மின்னின. அவனது தோலில் படர்ந்திருந்த அந்தச் சாம்பல் நிறம், நிலவொளியில் இன்னும் பயங்கரமாகத் தெரிந்தது.
”நான்தான் மாயா… உன்னைக் காண வந்திருக்கிறேன். எனக்காக அல்ல, அவளுக்காக!” அஜய் தன் பின்னால் இருந்த இருட்டைக் காட்டினான்.
மாயா திகைத்துப்போய் பார்த்தாள். அஜய்யின் பின்னால் இருந்து ஒரு உருவம் மெல்ல ஊர்ந்து வந்தது. அது ஒரு பெண். ஆனால், அவளது கால்கள் தலைகீழாகத் திரும்பி இருந்தன. அவளது நீண்ட தலைமுடி தரையில் பிய்ந்து கிடக்கும் நரம்புகளைப் போல நெளிந்தன. அவளது முகம்… அது மாயாவின் முகத்தைப் போலவே இருந்தது, ஆனால் அது அழுகி, புழுக்கள் நெளிந்து கொண்டிருந்தன.
”இது… இது என்ன?” மாயா அலறினாள்.
”இதுதான் உன் நிஜ முகம் மாயா! நீ உன் அழகைப் பராமரிக்கச் செய்த அந்தச் சடங்குகள், நீ கலைத்த அந்த மூன்று கருக்கள்… அவை அனைத்தும் இந்த யட்சினியின் வடிவத்தில் உன்னைத் தேடி வந்திருக்கின்றன.” அஜய்யின் குரலில் ஒரு விகாரமான கிளர்ச்சி இருந்தது.
ரத்தமும் சதையுமான சித்திரவதை
அந்த யட்சினி மாயாவை நோக்கித் பாய்ந்தாள். அவளது கூர்மையான நகங்கள் மாயாவின் பட்டுப் போன்ற தோலில் இறங்கின. மாயாவின் அலறல் அந்த அறையின் சுவர்களுக்குள்ளேயே அடங்கிப்போனது. யட்சினி மாயாவின் கழுத்தை நெரித்து, அவளது வாய்க்குள் தன் அழுகிய நாக்கைத் திணித்தாள். மாயாவால் மூச்சு விட முடியவில்லை. அவளது நுரையீரல்கள் ரத்தத்தால் நிறைந்தன.
அஜய் இதை ஒரு வெறி பிடித்தவனைப் போலப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது காதுகளில் இருந்து ரத்தம் வழிந்தது. யட்சினி மாயாவின் காதுக்குள் குனிந்து ரகசியங்களைச் சொல்லத் தொடங்கினாள்.
”நீ செய்த ஒவ்வொரு பாவமும் எனக்கு உணவு… உன் இளமை எனக்கு மது… இனி நீ அழகியாக இருக்க மாட்டாய், நீ ஒரு பிணமாகத்தான் வாழ்வாய்!”
யட்சினியின் நகங்கள் மாயாவின் வயிற்றைக் கிழித்தன. குடல்கள் வெளியே சரிந்தன. மாயா துடிதுடித்தாள். அந்த ரத்தத்தின் வாடை அஜய்க்கு ஒரு தெய்வீக மணத்தைப் போல இருந்தது. அவன் தன் கைகளால் அந்த ரத்தத்தைத் தொட்டுத் தன் முகத்தில் பூசிக்கொண்டான்.
டிஜிட்டல் சாத்தானின் நேரலை
அதே நேரம், அஜய்யின் லேப்டாப் கேமரா இந்த அனைத்தையும் நேரலையாக ஒளிபரப்பிக் கொண்டிருந்தது. ‘அகோர ரத்னா’ தன் ஏசி அறையில் அமர்ந்து இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது கண்கள் பணத்தாசையால் மின்னின.
”அற்புதம்! இந்த வீடியோ ‘Dark Web’-ல் கோடிக்கணக்கில் விற்கும். மக்கள் இந்த ரத்தத்தையும், கொடூரத்தையும் விரும்பிப் பார்க்கிறார்கள். அஜய்… நீ ஒரு மிகச்சிறந்த கருவி!” அவன் விகாரமாகச் சிரித்துக்கொண்டே, அடுத்த ‘Target’ யார் என்று திட்டமிட்டான்.
அஜய்க்குத் தெரியாது, தான் ஒரு பேயிடம் சிக்கவில்லை, ஒரு சர்வதேசக் குற்றவாளியின் வலையில் சிக்கித் தன் வாழ்வை அழித்துக்கொண்டிருக்கிறோம் என்று. அவனது ‘ALD’ நோய் இப்போது அவனது மூளையின் பின்பகுதியை முழுமையாகச் சிதைத்திருந்தது. அவனுக்குத் தெரிவதெல்லாம் அந்த யட்சினியும், அவளது ரத்த வேட்டையும் மட்டுமே.
விடியற்காலையின் கோரம்
விடிந்தபோது, மாயாவின் அறை ஒரு போர்க்களம் போல இருந்தது. மாயா தன் படுக்கையில் ரத்த வெள்ளத்தில் கிடந்தாள். அவளது உடல் அடையாளம் தெரியாதபடி சிதைக்கப்பட்டிருந்தது. அவளது கண்கள் பிதுங்கி வெளியே வந்திருந்தன.
அஜய் அங்கே இல்லை. அவன் இப்போது ஒரு புதிய வேட்டையைத் தேடி வெளியேறியிருந்தான். அவனது காதுகளில் இப்போது மாயாவின் ரகசியங்கள் அல்ல, ஒரு புதிய குரல் கேட்கத் தொடங்கியது. அது அவனது ‘அடுத்த பலி’யைப் பற்றியது.
சினிமா உத்தி (Screenwriting Insight – 24 Crafts):
- ஒளிப்பதிவு (Cinematography): மாயாவின் அறைக்குள் நடக்கும் அந்தச் சித்திரவதைக் காட்சியை ‘Low-key lighting’ மற்றும் ‘Hand-held camera’ மூலம் படமாக்கினால், அது ஒரு ‘Found Footage’ திகில் உணர்வைத் தரும்.
- கலை இயக்கம் (Art Direction): மாயாவின் விலையுயர்ந்த பொருட்கள் ரத்தத்தால் நனைந்திருப்பதை ‘Contrast’ ஆகக் காட்ட வேண்டும். இது ‘அதிகாரம் மற்றும் அழகு’ அழியும் விதத்தைக் குறிக்கும்.
- ஒலி வடிவமைப்பு (Sound Design): யட்சினி மாயாவின் வயிற்றைக் கிழிக்கும்போது ஏற்படும் அந்தச் சதை கிழிபடும் சத்தம் (Gushing sounds) தியேட்டர் ஸ்பீக்கர்களில் மிகத் தெளிவாகக் கேட்க வேண்டும்.
3
