சினிமா 24: அத்தியாயம் 4 – திரைக்கதை வசமானது!
”ஒரு சீன் ஆர்டர் என்பது எலும்புக்கூடு என்றால், திரைக்கதை (Screenplay) என்பது அதற்கு ரத்தமும் சதையும் கொடுப்பது. ஒரு காட்சியை எப்படி எழுத வேண்டும்? இதோ நமது ‘பைக்’ பாபுவின் கதையில் இருந்து முதல் காட்சி!”
காட்சி 1
இடம்: சென்னை – ஒரு நெரிசலான சாலை
தன்மை: வெளிப்புறம் (EXT)
நேரம்: பகல் (DAY)
காட்சி விவரிப்பு:
கேமரா தார்ச்சாலையின் மிக அருகில் இருக்கிறது. தூரத்தில் ஒரு பழைய செகண்ட் ஹேண்ட் ‘ஸ்பிளெண்டர்’ பைக் புழுதியைக் கிளப்பிக்கொண்டு வருகிறது. பைக்கின் சைடு மிரரில் ஒரு எலுமிச்சம்பழம் கட்டப்பட்டுள்ளது.
வண்டியை ஓட்டுவது நம்ம பாபு (யோகிபாபு). தலைக்கு மேலே ஒரு பெரிய ‘மஷ்ரூம்’ ஹெல்மெட். முப்பதுகளின் இறுதியில் இருக்கும் முரட்டு சிங்கிள். முகத்தில் ஒருவிதமான அப்பாவித்தனமும், அதே சமயம் “நான்தான் இந்த ரோட்டுக்கே ராஜா” என்கிற மிதப்பும் கலந்திருக்கிறது.
பைக் ஒரு சிக்னலில் நிற்கிறது. பக்கத்தில் ஒரு விலை உயர்ந்த சொகுசு கார் வந்து நிற்கிறது. காருக்குள் இருக்கும் ஒரு நபர் பாபுவின் பழைய பைக்கையும், அவரது ஹெல்மெட்டையும் பார்த்து நக்கலாகச் சிரிக்கிறார்.
வசனம்:
பாபு (தனக்குத்தானே நக்கலாக):
“என்னடா… அப்படிப் பார்க்குற? கார்ல நாலு சக்கரம் இருக்குன்னு கர்வமா? தம்பி, ரெண்டு கால்ல நிக்கிறதுதான் மனுஷனுக்கும் அழகு… என் வண்டிக்கும் அழகு. நாலு கால்ல நிக்கிறதுக்கு இது என்ன நாய் குட்டியா இல்ல நந்தியா?”
பாபு தன் பைக்கின் ஹேண்டில் பாரைத் தட்டிக் கொடுக்கிறார்.
பாபு (தொடர்ந்து):
“கார்ல ஏசி இருக்கலாம், ஆனா இந்த ரோட்டுல அடிக்கிற காத்து… அதுல கலந்திருக்கிற டீக்கடை வாசனை… இதெல்லாம் உனக்குக் கிடைக்குமாடா டப்பா வண்டி காரா?”
சிக்னல் விழுகிறது. பாபு கியரைப் போட்டு வண்டியை முறுக்குகிறார். ஆனால், வண்டி ஒரு ‘இருமல்’ இருமிவிட்டு ஆஃப் ஆகிறது. பின்னால் இருக்கும் கார்கள் ஹார்ன் அடிக்கின்றன.
பாபு (சலிப்புடன்):
“ஏன் செல்லம்… கரெக்டான நேரத்துல கௌரவத்தைக் குறைக்கிற? இப்போ அந்த நாலு சக்கரத்துக்காரன் முன்னாடி நான் எப்படி முகத்தை வச்சுப்பேன்? சரி சரி… செல்லம்ல… ஸ்டார்ட் ஆகு…”
பாபு ‘கிக்’ அடிக்கிறார். வண்டி ஸ்டார்ட் ஆக மறுக்கிறது. அவர் முகத்தில் மெல்லிய வேர்வை படர்கிறது. இதுதான் படத்தின் ஆரம்பம் (Opening).
இயக்குநரின் குறிப்பு (Director’s Note):
இந்தக் காட்சியில் பாபுவின் ‘பைக் காதல்’ மற்றும் ‘கார் மீதான வெறுப்பு’ இரண்டையும் மிக எளிதாகச் சொல்லிவிட்டோம். இதுதான் ஒரு நல்ல திரைக்கதையின் அடையாளம். வசனம் கம்மியாகவும், உணர்வுகள் அதிகமாகவும் இருக்க வேண்டும்.
எழுத்தாளர்களுக்கான டிப்ஸ் (Kiya Jothi Special):
”ஒரு காட்சியைத் தொடங்கும்போது, அந்தத் தருணத்தின் முரண்பாட்டை (Conflict) காட்டுங்கள். இங்கே பாபு காருக்கு எதிராகப் பேசுகிறார், ஆனால் அதே சமயம் அவரது வண்டி மக்கர் செய்கிறது. இந்தச் சின்னச் சின்ன விஷயங்கள்தான் ஒரு காட்சியைச் சுவாரஸ்யமாக்கும்.”
