​சினிமா 24: அத்தியாயம் 8 – காட்சி 8: அசுரனைத் தொட்ட பாபு!

​திரைக்கதை என்பது ஒரு கலை. ஒவ்வொரு காட்சியும் ஒரு படி. நாம் இப்போது பார்க்கப்போகும் காட்சி, பாபுவின் பயத்தை மாற்றும். இது கதையின் திருப்புமுனை ஆகும்.

​காட்சி 8: தொழில்நுட்ப விவரிப்பு

• ​இடம்: ஒரு அமைதியான தெருவோரம்.
• ​தன்மை: வெளிப்புறம் (EXT).
• ​நேரம்: மாலை (EVENING).

​திரைக்கதை விவரிப்பு (நான்கு வார்த்தை நடையில்):

​தெருவோரம் ஒரு கார் நின்றது.

பழைய மாடல் அம்பாசிடர் கார்.

பாபு அதன் அருகே சென்றார்.

மனதில் ஒரு பெரிய தைரியம்.

​”இன்று இதைத் தொட வேண்டும்.”

பாபு தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டார்.

கார் அமைதியாகக் காட்சியளித்தது.

நாலு கால்கள் ஓய்வில் இருந்தன.

​பாபு மெல்லக் கையை நீட்டினார்.

விரல்கள் காரின் மீது பட்டன.

சில்லென்ற இரும்புத் தகடு உணர்வு.

பாபுவுக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டது.

​”அப்பாடி… கடிக்கவில்லை!” எனச் சிரித்தார்.

மீண்டும் ஒருமுறை காரைத் தொட்டார்.

பயம் மெல்ல விலகத் தொடங்கியது.

கார் ஒரு ஜீவன் இல்லை.

​அது ஒரு வெறும் இயந்திரம்.

பாபுவுக்கு இப்போது புரிந்தது இது.

ஆனாலும் ஏதோ ஒரு நடுக்கம்.

யாரோ பின்னால் வருவது தெரிந்தது.

​சட்டெனத் திரும்பிப் பார்த்தார் பாபு.

ஒரு நாய் இவரைப் பார்த்தது.

பாபு மீண்டும் பயந்து ஓடினார்.

பைக் எடுத்துப் பறந்து சென்றார்.

​காட்சியின் விரிவான உரைநடையும் சினிமா நுணுக்கங்களும்:

​சினிமாவில் ஒரு கதாபாத்திரத்தின் வளர்ச்சியை (Character Graph) எப்படிக் காட்ட வேண்டும் என்பதற்கு இந்தக் காட்சி ஒரு சிறந்த உதாரணம். பாபு இதுவரை கார்களைப் பார்த்துத் தூர ஓடியவர். ஆனால், இந்தக் காட்சியில் அவர் முதன்முதலாக ஒரு காரைத் தொடத் துணிகிறார். ஒரு பழைய அம்பாசிடர் காரை நாம் இங்கே தேர்ந்தெடுத்ததற்குக் காரணம் உண்டு. நவீனக் கார்கள் மிரட்டும் தோற்றம் கொண்டவை, ஆனால் அம்பாசிடர் கார் ஒரு முதியவரைப் போலப் பாந்தமான தோற்றம் கொண்டது. இது பாபுவின் பயத்தைக் குறைக்க உதவும் ஒரு குறியீடு.

​பாபுவின் விரல்கள் அந்த இரும்புத் தகட்டைத் தொடும்போது ஏற்படும் அந்தச் சிலிர்ப்பு, வாசகர்களுக்கும் கடத்தப்பட வேண்டும். ஒரு திரைக்கதை எழுத்தாளராக, அந்தத் தொடு உணர்ச்சியை (Tactile Sensation) வார்த்தைகளில் விவரிக்க வேண்டும். “சில்லென்ற உணர்வு” என்று சொல்லும்போது, அது ஒரு ஜடப்பொருள் என்பதைப் பாபு உணர்கிறார். ஜோதிடர் சொன்ன “நாலு கால் ஜீவன்” என்கிற அந்த வார்த்தை, உயிருள்ள மிருகத்தைக் குறிக்கிறதா அல்லது இந்த இயந்திரத்தைக் குறிக்கிறதா என்கிற குழப்பம் பாபுவின் மனதில் ஆழமாக ஓடுகிறது.

​இந்தக் காட்சியில் ஒலிக் குறிப்புகள் (Sound Design) மிக நுணுக்கமாக இருக்க வேண்டும். மாலை நேரத்து அமைதியில், பாபுவின் இதயம் துடிக்கும் சத்தம் (Heartbeat) பின்னணியில் மெலிதாக ஒலிக்க வேண்டும். அவர் காரைத் தொடும்போது ஏற்படும் அந்தச் சிறிய உலோகச் சத்தம் (Metallic Sound), ஒரு பெரிய மாற்றத்தின் தொடக்கமாக இருக்க வேண்டும். ஆனால், கிளைமாக்ஸில் ஒரு சாதாரண நாய் வந்து அவரைப் பயமுறுத்துவது, பாபுவின் பயம் இன்னும் முழுமையாக நீங்கவில்லை என்பதைக் காட்டும் ஒரு நகைச்சுவைத் தற்பெருமை (Irony).

​வாசகர்கள் இந்தக் கட்டுரையைப் படிக்கும்போது, அவர்கள் ஒரு திரைக்கதைப் பாடத்தைக் கற்றுக்கொள்வது போல உணர வேண்டும். ஒரு காட்சியிலிருந்து அடுத்த காட்சிக்குத் தாவும்போது, முந்தைய காட்சியின் தாக்கம் (Impact) இருக்க வேண்டும். கார் ஷோரூமில் பயந்த பாபு, இங்கே ஒரு காரைத் தொட முயல்வதுதான் கதையின் வளர்ச்சி. இந்த நுணுக்கமான மாற்றங்களை உங்கள் எழுத்தில் கொண்டு வரும்போது, kiyajothi.com தளம் ஒரு தரமான சினிமா கல்வித் தளமாகப் பார்க்கப்படும்.

​திரைக்கதையில் ஒரு சிக்கல் (Conflict) தீரும்போது, அடுத்த ஒரு சிறிய சிக்கலை உருவாக்க வேண்டும். இங்கே காரைப் பற்றிய பயம் சற்று குறைந்தாலும், ஒரு நாயைப் பார்த்து அவர் ஓடுவது, கதையைத் தொய்வில்லாமல் நகர்த்தும். இதுதான் ஒரு வெற்றிகரமான திரைக்கதையின் சூட்சுமம்.

​அடுத்த அத்தியாயத்தில்:

​பாபு காரைத் தொட்டுவிட்டார்! அடுத்தது அதன் உள்ளே அமர வேண்டாமா? பாபு நாயகி கவிதாவின் டிரைவிங் ஸ்கூலுக்குள் நுழையும் அந்தப் பரபரப்பான காட்சி 9. அங்கே பாபுவை வரவேற்கப் போவது யார்?

​நாளை சந்திப்போம்… kiyajothi.com தளத்தில் சினிமாப் பயணம் இன்னும் சூடுபிடிக்கும்!