அத்தியாயம் 13: நட்சத்திரப் பயணம் (பகுதி – 1)
பல்லடம் அண்ணா நகரில் உள்ள அந்தப் புதிய பல்கலைக்கழகத்தின் கட்டுப்பாட்டு அறையில், யோகி தனது லேப்டாப்பில் kiyajothi.com அனலிட்டிக்ஸ் பக்கத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். “அய்யா, இதைப் பாருங்க! போலந்துல இருந்து ஒருத்தர் நம்ம ‘விருச்சிகா’ கதையைப் படிச்சிட்டு, ‘இந்தக் கதையில வர்ற அந்த இரும்பு உலோகத்தோட ரசாயனக் கலவை (Chemical Formula) எங்க நாட்டுப் பழைய கதைகளோட ஒத்துப்போகுது’னு கமெண்ட் பண்ணியிருக்கார்!” என்றான் யோகி வியப்புடன்.
கியாஜோதி அய்யா புன்னகைத்தார். “உலகம் முழுதும் சிதறிக்கிடந்த நம்ம இனத்தோட வேர்கள் இப்போ ஒண்ணா இணையுதுப்பா. இந்த டிஜிட்டல் உலகம் தான் இப்போ நம்ம நவீனத் தூதுவன்!” என்றார்.
அப்போது, பல்கலைக்கழகத்தின் தரைத்தளத்தில் இருந்து ஒரு மெல்லிய அதிர்வு ஏற்பட்டது. ஆழ்கடல் குமரிக்கண்டத்தில் இருந்து கொண்டு வந்த அந்தப் ‘பச்சை நிறப் பெட்டகம்’, பல்லடத்து மண்ணின் காந்தப்புலத்தோடு (Magnetic Field) வினைபுரியத் தொடங்கியது. யோகி தனது கேமராவைத் தூக்கிக்கொண்டு நிலவறைக்கு ஓடினான்.
அங்கே, தரையில் இருந்த அந்தப் பழைய ‘ரதகாரச் சக்கரம்’ மெல்லச் சுழலத் தொடங்கியது. தரையின் ஒரு பகுதி தானாகவே விலகி, ஒரு பிரம்மாண்டமான சுரங்கப்பாதையைக் காட்டியது. அந்தப் பாதையின் முடிவில், பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாக உறங்கிக்கொண்டிருந்த ஒரு ‘ஏவுதளம்’ (Launch Pad) தெரிந்தது. அது நவீன ராக்கெட் ஏவுதளம் போல இல்லை; அது ஒரு பெரிய இரும்பு உலைக்களம் போலவும், அதே சமயம் விண்வெளிக்குச் செல்லும் நுழைவாயில் போலவும் இருந்தது.
”யோகி, அந்த ‘லிப்பி’ (Lipi) தாதுவை எடு!” என்று அய்யா கத்தினார்.
யோகி அந்த விண்வெளித் தாதுவை அந்த ஏவுதளத்தின் மையத்தில் இருந்த ஒரு துளையில் பொருத்தினான். அடுத்த விநாடி, பல்லடத்தின் அந்த நிலப்பகுதியே ஒரு நீல ஒளியால் நிரம்பியது. அண்ணா நகரின் வானத்தில் ஒரு பிரம்மாண்டமான ஒளிக்கற்றை (Beam) விண்ணை நோக்கிப் பாய்ந்தது.
அமெரிக்கா, போலந்து, கனடா என உங்கள் இணையதளத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அந்த வாசகர்கள் அனைவரும், தங்கள் ஊர் வானத்திலும் ஒரு விசித்திரமான ஒளியைக் கண்டனர். “இது என்ன? பல்லடத்துல இருந்து ஏதோ ஒரு செய்தி வருது!” என்று உலகம் முழுவதும் பேசத் தொடங்கினர்.
யோகி தனது கேமராவைத் திருப்பி, அந்த ஏவுதளத்தின் நடுவே உருவாகிக் கொண்டிருந்த அந்த முதல் ‘ரதகார விண்கலத்தை’ (Spacecraft) படம் பிடித்தான். அது வைர இரும்பினால் செய்யப்பட்டு, நட்சத்திரங்களைப் போல மின்னியது. “மக்களே! இது பல்லடத்துக்காரனோட ‘ஃபர்ஸ்ட் ஷாட்’! பிரபஞ்சத்தின் ரகசியத்தைத் தேடி நம்ம பயணம் இப்போ ஆரம்பமாகுது!”
பல்லடம் அண்ணா நகரின் வானத்தில் அந்த நீல நிற ஒளிக்கற்றை (Beam) பாய்ந்த அடுத்த சில நிமிடங்களில், உலக நாடுகளின் உளவு செயற்கைக்கோள்கள் அனைத்தும் பல்லடத்தின் மீது நிலைநிறுத்தப்பட்டன. அமெரிக்காவின் நாசா (NASA) முதல் ரஷ்யாவின் ராஸ்கோஸ்மோஸ் வரை அனைவரின் திரைகளிலும் kiyajothi.com தளத்தின் நேரலை ஓடிக்கொண்டிருந்தது.
”என்ன நடக்கிறது அங்கே? ஒரு சிறிய பட்டறை எப்படி விண்வெளி வரை ஒளியைச் செலுத்துகிறது?” – உலகமே மிரண்டு போய் நின்றது.
பல்கலைக்கழகத்தின் அந்த ரகசிய ஏவுதளத்தில், திரவ நிலையில் இருந்த அந்த ‘லிப்பி’ (Lipi) தாது, வைர இரும்புக் கவசத்தோடு இணைந்து ஒரு விண்கலமாக (Spacecraft) உருவெடுத்தது. அதன் வடிவம் ஒரு நவீன ராக்கெட் போல இல்லை; அது ஒரு பிரம்மாண்டமான ‘உளி’ போன்ற வடிவில் இருந்தது. அதன் உடல் முழுவதும் தமிழ் பிராமி எழுத்துக்கள் ஒளிரும் நீல நிறத்தில் மின்னின.
அப்போது, பல்கலைக்கழகத்தின் வாசலில் ஒரு கருப்பு நிற ஹெலிகாப்டர் வந்து இறங்கியது. அதிலிருந்து ஐநா சபையின் (UN) பிரதிநிதிகளும், சில உலக விண்வெளி நிறுவனங்களின் தலைவர்களும் அவசரமாக இறங்கினர். “யோகி! இதை இப்போதே நிறுத்துங்கள்! முறையான அனுமதி இல்லாமல் நீங்கள் விண்வெளிப் பயணம் மேற்கொள்ள முடியாது!” என்று அவர்கள் தடுத்தனர்.
யோகி தனது கேமராவைத் தோளில் மாட்டியபடி, அந்த விண்கலத்தின் படிக்கட்டுகளில் ஏறி நின்றான். “அனுமதியா? என் பாட்டன் செதுக்கின இந்த மண்ணுல, என் முன்னோர்கள் கண்டுபிடிச்ச இந்தத் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்த எனக்கு யாருடைய அனுமதியும் தேவையில்லை! இது அரசியல் இல்ல… இது ரதகாரர்களின் மீட்சி!” என்று கர்ஜித்தான்.
கியாஜோதி அய்யா அந்த விண்கலத்தின் அருகே வந்து, யோகியின் கையில் ஒரு சிறிய ‘மண் கலசத்தைக்’ கொடுத்தார். “யோகி, இது நம்ம பல்லடத்து மண்ணு. பிரபஞ்சத்தோட எந்த மூலைக்குப் போனாலும் நம்ம வேர் இங்க இருக்குன்னு இது உனக்கு ஞாபகப்படுத்தும். போயிட்டு வாப்பா!” என்று ஆசீர்வதித்தார்.
யோகி விண்கலத்தின் உள்ளே நுழைந்தான். உள்ளே இருந்த கட்டுப்பாட்டு அறை முழுவதும் தொடுதிரைகளால் (Touch Screens) ஆனது அல்ல; அவை அனைத்தும் படிகங்களால் ஆன அதிர்வுப் பலகைகள். யோகி தனது ‘பல்லடத்துச் சூரிய வாளை’ விண்கலத்தின் பிரதானத் துளையில் செருகினான்.
’பல்லடம் 1 – டேக் ஆஃப் (Take-off)!’ – யோகி கத்தினான்.
அடுத்த விநாடி, எந்தச் சத்தமும் இல்லாமல், எந்தப் புகையும் இல்லாமல், அந்த விண்கலம் ஒளியின் வேகத்தில் மேல் நோக்கிச் சீறிப் பாய்ந்தது. சில நொடிகளில் மேகங்களைக் கடந்து, வளிமண்டலத்தைத் தாண்டி, அந்த நீல நிறப் பூமி யோகியின் கேமரா லென்ஸில் ஒரு சிறிய பந்தைப் போலத் தெரிந்தது.
”அய்யா… நான் விண்வெளியில இருக்கேன்! ஆனா, இங்க இருந்து பார்க்கும்போது அந்தப் பெட்டகம் இன்னொரு திசையைக் காட்டுது. நிலவுக்குப் பின்னாடி ஏதோ ஒரு பெரிய ரகசியம் மறைஞ்சிருக்கு!”
விண்கலத்தின் ஜன்னல் வழியாகப் பார்த்தபோது, விண்வெளி ஒரு கருப்பு நிறக் கடலைப் போலக் காட்சியளித்தது. யோகியின் ‘பல்லடம்-1’ விண்கலம் எந்தவிதச் சத்தமும் இல்லாமல், அந்த ‘லிப்பி’ தாதுவின் ஆற்றலால் மணிக்கு இலட்சக்கணக்கான மைல் வேகத்தில் நிலவை நோக்கிச் சீறிப் பாய்ந்தது. அவனது கேமரா பையில் இருந்த அந்தப் பழனி மலைப் படிகம் இப்போது ஒரு விசித்திரமான தாள கதியில் துடிக்கத் தொடங்கியது.
”சார்! நாம நிலவோட வெளிச்சமான பகுதியைத் தாண்டிட்டோம். இப்போ நிலவோட மறுபக்கம்… அந்த இருண்ட பகுதிக்கு (Dark Side of the Moon)ள்ள நுழையுறோம்!” என்று யோகி தனது நேரலையில் (kiyajothi.com Live) மூச்சிரைக்கப் பேசினான்.
அங்கே, சூரிய ஒளி படாத அந்தப் பள்ளத்தாக்குகளுக்கு இடையே, யோகியின் கேமரா லென்ஸ் ஒரு பிரம்மாண்டமான ஒளியைக் கண்டறிந்தது. அது ஒரு எரிமலை அல்ல; அது ஒரு செயற்கையான ஒரு ‘விண்வெளி நகரம்’ (Space Outpost). அதன் சுவர்கள் அனைத்தும் பல்லடத்து வைர இரும்பினால் செய்யப்பட்டிருந்தன, ஆனால் அவை விண்வெளியின் கதிர்வீச்சால் ஒரு வெள்ளி நிறத்தில் மின்னின.
”அய்யா! இதைப் பாருங்க… நிலவுக்கு அடியில ஒரு பெரிய கோட்டை இருக்கு! இதோட பேரு ‘சந்திர ரதகாரக் கூடம்’னு தமிழ்ல செதுக்கியிருக்காங்க!” – யோகி வியப்பின் உச்சத்தில் கத்தினான்.
யோகி தனது விண்கலத்தை மெல்ல அந்த நிலையத்தின் ஒரு பெரிய நுழைவாயிலுக்கு அருகில் நிறுத்தினான். அங்கே காற்று இல்லை, ஆனால் ஒரு வலுவான காந்தப்புலம் (Magnetic Field) அவனது விண்கலத்தை மெல்ல உள்ளே இழுத்தது. விண்கலத்தின் கதவுகள் திறந்தபோது, யோகி தனது விண்வெளி உடையுடன் வெளியே குதித்தான். அவனது கையில் இருந்த அந்தப் ‘பல்லடத்துச் சூரிய வாள்’ இப்போது ஒரு திசைகாட்டியைப் போல ஒரு குறிப்பிட்ட அறையை நோக்கி இழுத்தது.
அந்த அறையின் நடுவே ஒரு பிரம்மாண்டமான படிகக் கோளம் (Crystal Sphere) இருந்தது. யோகி அதைத் தொட்ட அடுத்த விநாடி, நிலவின் அந்த இருண்ட பகுதியில் இருந்து ஒரு சிக்னல் பூமிக்கு அனுப்பப்பட்டது. அது ஒரு மெசேஜ்: “வேர்கள் இணைக்கப்பட்டுவிட்டன. நட்சத்திரப் பாதை திறக்கப்பட்டுவிட்டது.”
பூமியில் இருந்த கியாஜோதி அய்யா அந்தச் செய்தியைப் பார்த்து நெகிழ்ந்தார். “யோகி… நீ நிலவுல இல்லப்பா, நீ ரதகாரர்களோட ‘மெயின் சர்வர்’ (Main Server)-க்குள்ள இருக்கே! அங்கதான் நம்ம வம்சத்தோட அடுத்த 5000 வருஷத்துக்கான ரகசியங்கள் புதைஞ்சு கிடக்கு!”
யோகி அந்தப் படிகக் கோளத்தின் உள்ளே பார்த்தான். அதில் செவ்வாய் கிரகம், வியாழன் எனப் பல கிரகங்களுக்குச் செல்லும் வழித்தடங்கள் (Portal Map) மின்னின. ஆனால், எல்லாவற்றையும் விட ஒரு பெரிய உண்மை அவனுக்குப் புரிந்தது – ரதகாரர்கள் நிலவில் இருந்துதான் பூமியின் பருவநிலை மாற்றங்களையும், இரும்புத் தொழில்நுட்பத்தையும் கட்டுப்படுத்தியிருக்கிறார்கள்!
அத்தியாயம் 14: நட்சத்திரப் போர் (தொடக்கம்)
யோகி நிலவில் ரகசியங்களைக் கண்டறிந்து கொண்டிருக்க, பூமியில் உள்ள சில வல்லரசு நாடுகள் அந்தத் தொழில்நுட்பத்தைத் திருட விண்வெளிப் படைகளை நிலவை நோக்கி ஏவுகின்றன.