பரோல் வாரிசு
அத்தியாயம் 10: வஞ்சத்தின் முடிவு… வாரிசின் உதயம்! (இறுதிப் பாகம் – 1)
எழுத்தாளர்: கியா ஜோதி
மருத்துவமனை அறையில் நிலாவின் கைகளைப் பற்றியபடி அமர்ந்திருந்தான் வெற்றி. கடந்த சில மணி நேரங்களில் நடந்த சம்பவங்கள் அவனுக்கு ஒரு யுகம் போலத் தெரிந்தன. சிறைக்குள் தன்னைத் தீர்த்துக்கட்ட வந்த காளியிடம் போராடியதும், கடைசி நிமிடத்தில் பாபு அண்ணே வந்து காப்பாற்றியதும் கடவுளின் செயல் என்றே அவன் நம்பினான்.
நிலா மெதுவாகக் கண் விழித்தாள். எதிரே வெற்றி இருப்பதைப் பார்த்ததும் அவளுக்குள் ஒரு புதுத் தெம்பு பிறந்தது. “வெற்றி… நீ இங்கேயே இரு. இனிமே உன்னை அந்த நரகத்துக்கு நான் அனுப்ப மாட்டேன். நீ செஞ்ச ஒவ்வொரு தியாகத்துக்கும் நான் கடமைப்பட்டிருக்கேன்,” என்று சொல்லும்போதே அவளது வயிற்றில் வலி மீண்டும் சுழற்றி அடித்தது.
அப்போது அறைக்குள் டாக்டர் சிவராமன் ஓடி வந்தார். “வெற்றி சார்! நிலா மேடம்க்கு இப்போவே டெலிவரி வார்டுல அட்மிட் பண்ணனும். இது ரொம்ப முக்கியமான நேரம். நீங்க அவங்க கூடவே இருங்க,” என்று சொல்லிவிட்டு நர்ஸ்களைத் தயார் செய்யச் சொன்னார்.
வெளியே தாழ்வாரத்தில் ஏட்டு ‘லூஸ்’ பாபு (யோகிபாபு) பரபரப்பாக அலைந்து கொண்டிருந்தார். அவர் கையில் ஒரு காகிதக் கற்றை இருந்தது.
பாபு கத்தினார்: “யோவ் டாக்டர்! சீக்கிரம் வேலையைப் பாருங்க. தம்பி வெற்றிக்குக் கிடைச்சிருக்கிறது 24 மணி நேர ‘ஸ்பெஷல் பரோல்’ தான். அதுக்குள்ள அந்தப் பாப்பா வெளில வந்து, அப்பாவை ஒரு தரம் பார்க்கணும். அதுக்குள்ள நான் அந்தச் சத்யா பயலை கோர்ட்ல நிக்க வச்சு, வெற்றியோட பொய் கேஸை நிரந்தரமா உடைச்சுட்டு வந்துடுறேன்!”
பாபு தனது ஜீப்பில் ஏறி நேரடியாகக் காவல் நிலையம் சென்றார். அங்கே சத்யா கூண்டில் அடைக்கப்பட்டிருந்தான். அவனது முகம் கறுத்துப் போயிருந்தது.
பாபு தனது லத்தியைத் தட்டி, “என்ன சத்யா? உன் தம்பி எழில் மூலமா பெட்ரோல் குண்டு வீசுன… ஜெயில்ல காளி மூலமா கொலை பண்ணப் பார்த்த… ஆனா பாரு, தர்மம் ஜெயிச்சுடுச்சு! அந்த வார்டன் கொடுத்த ஸ்டேட்மெண்ட் மட்டும் இல்லைடா, நீ ஹவாலா மூலமா காளிக்கு அனுப்புன பணத்தோட ட்ரான்ஸாக்ஷன் (Transaction) ஆதாரமும் இப்போ என்கிட்ட இருக்கு. நீ இப்போ வெறும் வில்லன் இல்லை, இனிமே நீ ஒரு ஆயுள் தண்டனை கைதி!” என்று கர்ஜித்தார்.
சத்யா ஆத்திரத்தில் கத்தினான், “பாபு! நான் தோக்கல… அந்த நிலாவோட வம்சம் அழியற வரைக்கும் நான் ஓயமாட்டேன்!”
பாபு சிரித்தார். “யோவ்! உன் வசனத்தை எல்லாம் உன் பழைய சினிமாவுல வச்சுக்கோ. அங்கே நிலாவுக்கு வாரிசு பிறக்கப் போகுது. இங்க நீ வாரிசு இல்லாம ஜெயில்ல சாகப் போற. இனி உன்னை ஆண்டவனால கூடக் காப்பாத்த முடியாது!”
மீண்டும் மருத்துவமனையில்…
நிலாவின் பிரசவ வலி உச்சத்தை எட்டியிருந்தது. வெற்றி அவளது கைகளைப் பலமாகப் பற்றியிருந்தான். அந்த வலியின் ஒவ்வொரு துடிப்பையும் அவன் தனது இதயத்தில் உணர்ந்தான். “வெற்றி… நம்ம குழந்தையைப் பார்த்துக்கோ,” என்று அலறியபடி நிலா மயக்கமுற்றாள்.
சிறிது நேர அமைதிக்குப் பிறகு, அந்த மருத்துவமனை முழுவதும் ஒரு மழலையின் அழுகுரல் கேட்டது. வெற்றியின் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் தாரை தாரையாகக் கொட்டியது.
நர்ஸ் குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டு வெளியே வந்தார். “வெற்றி சார்! உங்களுக்கு அழகான ஒரு ஆண் குழந்தை பிறந்திருக்கு. அப்படியே உங்களைப் போலவே இருக்கு,” என்றார் மகிழ்ச்சியுடன்.
வெற்றி அந்தக் குழந்தையைத் தனது கைகளில் வாங்கினான். தன் வாரிசை முதன்முதலில் தொடும் அந்த உணர்வில் அவனது சிறைக்காயங்கள் எல்லாம் ஆறிப்போனது போல உணர்ந்தான். சரியாக அந்த நேரத்தில் பாபு அண்ணே அங்கே ஓடி வந்தார். அவர் கையில் ஒரு இனிப்புப் பெட்டி இருந்தது.
”தம்பி வெற்றி! இரட்டைச் சந்தோஷம்ப்பா! அந்தச் சத்யா பயலை கோர்ட்ல ஒப்படைச்சுட்டேன். நீதிபதி எல்லா ஆதாரத்தையும் பார்த்துட்டு, உன் மேல இருந்த கேஸை முழுசா தள்ளுபடி பண்ணிட்டாரு. நீ இப்போ ஒரு சுதந்திரமான மனுஷன்! இனி நீ கைதி இல்லை… ஒரு ராஜாவோட அப்பா!” என்று கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டார்.
பாபு குழந்தையைப் பார்த்து, “தம்பி! இந்தப் பாப்பாவுக்கு நான் என்ன பேர் வைக்கலாம்னு முடிவு பண்ணிட்டேன். ‘வெற்றி ஜோதி’! அப்பாவோட வெற்றியும், அம்மாவோட அன்பும் சேர்ந்து இந்த வாரிசு உலகத்தை ஆளப்போகுது. ஆனா பாப்பாவுக்கு மட்டும் என் மூஞ்சியைப் போல ஜாடை இல்லாமப் பார்த்துக்கோங்க, அப்புறம் பாவம் பாப்பா கஷ்டப்படும்!” என்று காமெடி செய்ய, அங்கிருந்த அனைவரும் சிரித்தனர்.
நிலா மெதுவாகக் கண் விழித்தாள். அவளது மடியில் அவளது வாரிசு கிடப்பதையும், அருகில் வெற்றி சுதந்திரமாக நிற்பதையும் பார்த்தபோது, அவளுக்கு அது சொர்க்கம் போலவே இருந்தது.
”வெற்றி… பரோல்ல வந்த வாரிசு, இப்போ அன்போட வாரிசா மாறிடுச்சு,” என்றாள் மென்மையாக.
வெற்றி அவளது நெற்றியில் முத்தமிட்டு, “ஆமாம் நிலா… இனி நாம பிரியவே மாட்டோம்,” என்றான்.
பல்லடத்தின் அந்தப் பெரிய பங்களாவில் இனி அதிகாரத்தின் சத்தம் இருக்காது, மழலையின் அழுகையும் அன்பின் சிரிப்பும் மட்டுமே நிறைந்திருக்கும். ‘பரோல் வாரிசு’ தனது வஞ்சத்தை முடித்துவிட்டு, ஒரு காவியக் காதலாக மாறிப்போனான்.
