​கர்ண யட்சினி: அத்தியாயம் 6 – சிறைக்கதவுகளுக்குப் பின்னால் (The Whispers in the Cell)

​மருத்துவமனை வார்டில் ரத்த வெள்ளத்தில் கிடந்த டாக்டர் சந்தோஷையும், தன் காதுக்குள்ளேயே கையை விட்டுத் துளைத்துக் கொண்டிருந்த அஜய்யையும் போலீசார் மீட்டபோது, அந்த இடமே ஒரு நரகத்தின் நுழைவாயில் போலக் காட்சியளித்தது. அஜய் இப்போது ஒரு சிறை மருத்துவமனையின் (Prison Ward) தனி அறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்தான். அவனது கைகள் இரும்புச் சங்கிலியால் பிணைக்கப்பட்டிருந்தன. அவனது காதுகளில் இருந்து கசிந்த ரத்தம் இப்போது காய்ந்து ஒரு கரும்பச்சை நிறத் தழும்பாக மாறியிருந்தது. அந்தத் தழும்பு ஒரு புழுவைப் போல அவனது தோலில் நெளிவது போலத் தெரிந்தது.

​அஜய்யின் கண்கள் இப்போது எதையோ வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தன. அவனது மூளைக்குள் இப்போது அமைதி இல்லை. அந்த யட்சினியின் கிசுகிசுப்பு இப்போது ஒரு இடி முழக்கத்தைப் போல அவனது மண்டையோட்டிற்குள் எதிரொலித்தது. அவனது தாடை எலும்புகள் ஒன்றுடன் ஒன்று மோதி “கட… கட…” என்று சத்தமிட்டன. அது ஒரு மனிதனின் நடுக்கமல்ல, ஒரு இயந்திரத்தின் இயக்கத்தைப் போல இருந்தது.

​துப்பறியும் அதிகாரியின் தேடல்

​துப்பறியும் அதிகாரி விக்ரம், அந்தப் போலி ஆசான் ரமேஷின் (அகோர ரத்னா) வாக்குமூலத்தை வைத்து அஜய்யைச் சந்திக்க சிறைக்கு வந்தார். விக்ரம் ஒரு அனுபவம் வாய்ந்த அதிகாரி, பல கொடூரமான கொலைகாரர்களைக் கண்டவர். ஆனால் அஜய்யின் அறையில் நுழைந்தபோது அவருக்கும் ஒருவிதமான நடுக்கம் ஏற்பட்டது. அந்த அறையில் ஒரு மனிதன் வாழ்வதற்கான எந்த அறிகுறியும் இல்லை; அங்கே இருந்தது ஒரு ‘உயிருள்ள பிணம்’ மட்டுமே. அறையில் வீசிய அந்த அழுகிய பிண நாற்றம் விக்ரமின் நாசித் துவாரங்களை எரித்தது.

​”அஜய்… என்னை அடைய முடியுமா? நான் விக்ரம் பேசுகிறேன். உனக்கு அந்தப் போலி ஆசான் கொடுத்த மருந்துகளும், உன் காதுக்குள் இருந்த அந்த மைக்ரோ-ஸ்பீக்கரும் தான் உன்னை இந்தக் கொலைகளைச் செய்ய வைத்திருக்கின்றன. உனக்கு இருப்பது ALD (Adrenal Leukodystrophy) என்ற நோய். அது உன் நரம்புகளைச் சிதைத்து உனக்கு மாயக் காட்சிகளைத் தருகிறது,” என்று விக்ரம் நிதானமாகச் சொன்னார்.

​அஜய் மெல்லத் தன் தலையை நிமிர்த்தினான். அவனது கண்கள் ரத்த நிறத்தில் இருந்து மாறி, இப்போது ஒருவிதமான சாம்பல் நிறத்தில் (Grayish) வெறித்துக் கிடந்தன. அவனது உதடுகள் காய்ந்து கிழிந்து ரத்தம் கசிந்தது.

​”அறிவியல்… மருத்துவம்… இவை அனைத்தும் வெறும் சொற்கள் விக்ரம். என் காதுக்குள் அவள் பேசுகிறாள். அந்தச் சிப்-ஐ நீ எடுத்திருக்கலாம், ஆனால் அவளது குரலை உன்னால் எடுக்க முடியுமா? அவள் இப்போது உன் பின்னால் தான் நின்று கொண்டிருக்கிறாள். உன் மனைவியின் ரகசியத்தை அவள் என் காதுக்குள் கிசுகிசுக்கிறாள்… உன் மனைவி தன் முந்தைய காதலனைத் தேடிச் செல்லும் அந்த நள்ளிரவுப் பயணங்கள் பற்றி அவள் சொல்கிறாள்…”

​விக்ரம் திடுக்கிட்டார். அவருக்கு ஒரு நொடி தன் முதுகின் பின்னால் யாரோ ஒரு சில்லிட்ட உருவம் நிற்பது போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது. அஜய் சொன்னது தற்செயலா? அல்லது அந்த யட்சினி நிஜமா? விக்ரமின் முதுகெலும்பில் ஒரு குளிர் ஊர்ந்து சென்றது.

​சிறை வார்டின் கோரம்

​அன்று நள்ளிரவு. சிறை மருத்துவமனை வார்டில் விளக்குகள் விட்டு விட்டு எரிந்து கொண்டிருந்தன. அஜய்யின் அறைக்கு வெளியே இருந்த காவலர் உறங்கிக் கொண்டிருந்தார். திடீரென அஜய்யின் அறைக்குள் ஒரு விசித்திரமான இரைச்சல் கேட்டது. அது ஒரு எலக்ட்ரானிக் இரைச்சல் (Static Noise) போலத் தொடங்கி, மெல்ல ஒரு பெண்ணின் அழுகுரலாக மாறியது.

​அஜய் தன் சங்கிலிகளை இழுத்தான். அவனது மணிக்கட்டுகளில் இருந்து தோல் பிய்ந்து ரத்தம் வழிந்தது. சதைகள் கிழிந்து எலும்புகள் வெளியே தெரிந்தன. “அவள் வந்துவிட்டாள்! அவளுக்குப் பசி எடுக்கிறது! இன்று இரவு இந்தச் சிறையில் ரத்த ஆறு ஓடும்!”

​அவன் தன் பற்களால் தன் மணிக்கட்டையே கடிக்கத் தொடங்கினான். ஸ்டீபன் கிங் பாணியில் அந்தச் சதை கிழிபடும் சத்தம் “சக்… சக்…” என்று அந்த அறையில் எதிரொலித்தது. அஜய் இப்போது வலியால் அல்ல, ஒரு விகாரமான இன்பத்தில் முனகிக் கொண்டிருந்தான். அவனது வாயிலிருந்து ரத்தம் பீய்ச்சி அடித்து சுவர்களை நனைத்தது. அவன் தன் சொந்தச் சதையை மென்று விழுங்கும்போது ஏற்பட்ட அந்த உறிஞ்சும் சத்தம் (Slurping noise) நரகத்தின் இசையைப் போல இருந்தது.

​யட்சினி இப்போது அவனது அறையின் இருண்ட மூலையில் இருந்து வெளிப்பட்டாள். அவளது உடல் இப்போது இன்னும் விகாரமாக இருந்தது. அவளது ஒரு பாதி முகம் மாயாவாகவும், ஒரு பாதி முகம் தினேஷாகவும் மாறியிருந்தது. அவர்கள் இருவரும் அஜய்யை நோக்கித் தங்கள் அழுகிய கைகளை நீட்டினர். அவர்களின் நகங்கள் நீண்ட ஈட்டிகளைப் போல அஜய்யின் நெஞ்சைத் துளைக்கக் காத்திருந்தன.

​ரத்தமும் சதையுமான இறுதிச் சடங்கு

​சிறைக் காவலர் சத்தம் கேட்டு ஓடி வந்து கதவைத் திறந்தபோது, அங்கே கண்ட காட்சி அவரை உறைய வைத்தது. அஜய் தன் கைச் சங்கிலிகளை எப்படியோ உடைத்துவிட்டு, தரையில் அமர்ந்து தன் சொந்தச் சதையையே தின்று கொண்டிருந்தான். அவனது வயிற்றுப் பகுதி கிழிந்து குடல்கள் வெளியே சரிந்திருந்தன. ஆனாலும் அவன் சிரித்தான்.

​அதே நேரம், சிறையின் ஏசி அமைப்பில் (AC Vents) இருந்து ரத்தம் வடியத் தொடங்கியது. அந்த அறையின் வெப்பநிலை உறைநிலைக்குக் கீழே சென்றது. காவலர் தன் துப்பாக்கியை எடுத்தார், ஆனால் அவனது கைகள் மரத்துப் போயின. யட்சினியின் நீண்ட நகங்கள் காவலரின் தொண்டையை நோக்கிப் பாய்ந்தன.

​காவலரின் அலறல் அந்தச் சிறை வளாகம் முழுவதையும் அதிர வைத்தது. அஜய் எழுந்து நின்றான். அவனது கண்கள் இப்போது முழுமையாக வெண்மையாக மாறியிருந்தன. அவனது காதுகளில் இருந்து இப்போது ரத்தம் அல்ல, கருப்பு நிறப் புழுக்கள் வெளியேறின. அவை தரையில் விழுந்து நெளிந்து காவல் அதிகாரியின் கால்களை நோக்கி ஊர்ந்தன.

​”இனி நான் தனி ஆள் அல்ல… நாங்கள் அனைவரும் ஒன்று! கர்ண யட்சினி… மாயா… தினேஷ்… இப்போது நீயும்!”

​அஜய் அந்தப் பிணத்தின் மீது குதித்தான். அவனது பற்கள் காவலரின் கழுத்தைச் சிதைத்தன. அந்த நள்ளிரவில் சிறை மருத்துவமனை ஒரு சுடுகாடாக மாறியது. அஜய் செய்த அந்த ‘அமானுஷ்ய வேட்டை’ அங்கிருந்த சிசிடிவி (CCTV) கேமராக்களில் பதிவாகிக் கொண்டிருந்தது. ஆனால் அந்தப் பதிவுகளில் அஜய் மட்டுமே தனியாகப் போராடுவது போலத் தெரிந்தது. யட்சினி கேமராவிற்குப் புலப்படவில்லை, ஆனால் அவளது நகங்கள் ஏற்படுத்திய காயங்கள் காவலரின் உடலில் நிஜமாகவே இருந்தன. சதை துண்டுகள் அறை முழுவதும் சிதறிக் கிடந்தன.

​போலி ஆசானின் முடிவு

​மறுபுறம், போலீஸ் காவலில் இருந்த ரமேஷ் (அகோர ரத்னா) தன் செல்லில் தூக்கில் தொங்கினான். அவனது வாயில் ஒரு காகிதத் துண்டு இருந்தது. அதில் எழுதப்பட்டிருந்தது: “அவள் உன்னைத் தேடி வருகிறாள்… கியா ஜோதி!”

​விக்ரம் அந்த இடத்திற்கு வந்து பார்த்தபோது அதிர்ச்சியடைந்தார். ரமேஷின் காதுகளில் இருந்தும் ரத்தம் வழிந்திருந்தது. அவன் ஒரு தொழில்நுட்பக் கிரிமினலாக இருக்கலாம், ஆனால் அவனது முடிவும் அந்த யட்சினியின் பாணியிலேயே இருந்தது. அவனது கண்கள் பிதுங்கி வெளியே வந்திருந்தன, அவனது நாக்கு நீல நிறமாக மாறித் தொங்கியது. அந்த அறையின் சுவர்களில் ரத்தத்தால் “Kiyajothi” என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

​விக்ரமின் போன் இப்போது ஒலித்தது. திரையில் தெரிந்த பெயர்: “Maya”. ஆனால் மாயா இறந்துவிட்டாளே! விக்ரம் போனை எடுத்தார். மறுமுனையில் கேட்டது ஒரு பெண்ணின் விகாரமான சிரிப்பு.

​சினிமா உத்தி (Screenwriting Insight – 24 Crafts):

• ​ஒளிப்பதிவு (Cinematography): சிறை வார்டில் நடக்கும் அந்தப் போராட்டத்தை ‘Extreme Close-ups’ மூலம் காட்ட வேண்டும். அஜய்யின் பற்கள் சதையைக் கிழிக்கும் காட்சியை ‘Sound and Visual’ ரீதியாக மிகக் கொடூரமாகக் காட்டினால் திகில் உச்சமடையும். குறிப்பாக, அந்தப் புழுக்கள் ஊரும் காட்சியை ‘Macro shot’ இல் காட்ட வேண்டும்.
• ​கலை இயக்கம் (Art Direction): சிறையின் வெள்ளைச் சுவர்கள் ரத்தத்தால் நனைக்கப்பட்டு, ஒரு ‘Abstract Art’ போலத் தெரிய வேண்டும். சுவர்களில் “Kiyajothi” என்ற பெயர் ரத்தத்தால் எழுதப்பட்டிருப்பது அந்த இணையதளத்தின் மர்மத்தைக் கூட்ட வேண்டும்.
• ​ஒலி வடிவமைப்பு (Sound Design): யட்சினியின் குரல் இப்போது ஒரு ‘Surround Sound’ அனுபவமாக இல்லாமல், பார்வையாளர்களின் காதுகளுக்கு உள்ளேயே ஒலிப்பது போன்ற ‘Binaural Audio’ தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும். சங்கிலிகள் உரசும் சத்தம் (Metal clanking) இதயத் துடிப்பை அதிகரிக்க வேண்டும்.