அத்தியாயம் 8: பழனி மலைப் புதிர்கள் (பகுதி – 1)
பழனி மலைத்தொடரின் அந்த அடர்ந்த வனப்பகுதிக்குள் யோகி நுழையும்போது, சூரியன் மேகக்கூட்டங்களுக்குப் பின்னால் மறைந்து ஒரு விசித்திரமான ஒளியைத் தந்தது. காய்ந்த இலைகளின் மீது அவனது காலடிகள் படும் சத்தம் மட்டுமே அந்த அமைதியைக் கலைத்தது. அந்தப் புல்லாங்குழல் இசை… அது எங்கிருந்து வருகிறது என்று தெரியவில்லை, ஆனால் அது அவனை மெல்ல மெல்ல ஒரு குறிப்பிட்ட திசையை நோக்கி ஈர்த்தது.
யோகி தனது நவீனக் கேமராவின் டிஸ்ப்ளேவைப் பார்த்தான். அவன் கையில் வைத்திருந்த அந்த ரோமானியப் பொற்காசு, அருவியின் சத்தம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க ஒரு மெல்லிய அதிர்வை (Vibration) உண்டாக்கியது. “அதிசயம்! ஒரு பழைய காசு எப்படி இந்த இடத்துல அதிருது? இது ஏதோ ஒரு காந்தப் புலத்துக்குள்ள (Magnetic Field) நுழையுதுன்னு நினைக்கிறேன்,” என்று தனக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டான்.
திடீரென, ஒரு பெரிய ஆலமரத்தின் அடியில் அந்த இசை நின்றது. அங்கே ஒரு முதியவர் அமர்ந்திருந்தார். அவர் அணிந்திருந்தது வெறும் ஒரு காவித் துணிதான், ஆனால் அவரது கண்கள் இத்தாலியின் ரோம் நகரில் பார்த்த அந்தப் பளிங்குச் சிலைகளின் கண்களைப் போலவே தீர்க்கமாக இருந்தன. அவரது கையில் இருந்த புல்லாங்குழல் மரத்தால் ஆனது அல்ல; அது ஏதோ ஒரு விசித்திரமான உலோகத்தால் செய்யப்பட்டிருந்தது.
”வாங்க ‘கட்டாளூர்லு வார்லு’ வாரிசே! இத்தாலி வரைக்கும் போயிட்டு வந்துட்டீங்களா?” என்று அந்த முதியவர் கேட்க, யோகி அப்படியே உறைந்து போனான்.
”ஐயா… நான் ரோம் போனது உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்? நீங்க யாரு?” என்று தட்டுத் தடுமாறிக் கேட்டான் யோகி.
அந்த முதியவர் ஒரு மெல்லிய சிரிப்புடன் எழுந்தார். “இந்த மலைகளுக்குச் சுவரே கிடையாது தம்பி. இங்க வர்ற ஒவ்வொரு காத்தும் ஒரு செய்தியைச் சுமந்துட்டு தான் வருது. நீ தேடி வந்திருக்கிற அந்த ‘சூரியப் படிகம்’ (Solar Crystal) சாதாரணமான இடத்துல இல்லை. அது ‘குதிரையாறு’ அருவிக்கு அடியில இருக்கிற ஒரு ரகசியக் குகையில இருக்கு. ஆனா, அங்க போறதுக்கு முன்னாடி நீ ஒரு விஷயத்தைத் தெரிஞ்சுக்கணும்,” என்றார்.
அவர் தனது கையில் இருந்த உலோகப் புல்லாங்குழலால் தரையில் ஒரு கோடு வரைந்தார். அந்தச் சிறிய உராய்வில் ஒரு பொறி பறந்தது. “ரதகாரர்கள் இரும்பை வைரமாக்கினாங்கன்னா, அதுக்குக் காரணம் இந்த மலைகளோட மூலிகைகளும், அங்க இருக்கிற தாதுக்களும் தான். நீ வச்சிருக்கிற அந்தப் பொற்காசு, அந்தப் படிகக்கல் இருக்கிற இடத்தைத் திறக்கப்போற சாவி மட்டுமில்ல… அது ஒரு திசைகாட்டியும் கூட!”
அவர் சொன்னது போலவே, யோகியின் கையில் இருந்த அந்தப் பொற்காசு இப்போது அந்த அருவியின் திசையை நோக்கிக் காட்டியது. “யோகி, இதோ பார்… இந்த அருவி நீர் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்துல பின்னோக்கிப் பாயும். அந்தச் சமயம் தான் உனக்குக் குகைக்கான வழி தெரியும். போ… உன் முன்னோர்கள் உனக்காகக் காத்துக்கிட்டு இருக்காங்க!”
யோகி அந்த முதியவரை வணங்கிவிட்டு அருவியை நோக்கி ஓடினான். புல்லாங்குழல் இசை மீண்டும் ஒலிக்கத் தொடங்கியது. ஆனால் இப்போது அந்த இசையில் ஒரு எச்சரிக்கை உணர்வு கலந்திருந்தது போல அவனுக்குத் தோன்றியது.
குதிரையாறு அருவியின் ஓசை இப்போது காதுகளைச் செவிடாக்கும் அளவுக்குப் பிரம்மாண்டமாக ஒலித்தது. யோகி அந்தப் பாறை இடுக்கின் ஓரமாக நின்று, அருவி கொட்டும் வேகத்தைக் கவனித்தான். அந்த முதியவர் சொன்னது போலவே, திடீரென ஒரு அதிசயம் நிகழ்ந்தது. சூரிய ஒளி ஒரு குறிப்பிட்ட கோணத்தில் அந்த நீர்க்குமிழிகளின் மீது பட்டபோது, அருவியின் ஒரு பகுதி விலகி, பின்னோக்கிப் பாய்வது போன்ற ஒரு மாயத் தோற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.
அங்கே, பாறையின் பின்னால் ஒரு சிறிய நுழைவாயில் தெரிந்தது. யோகி துணிச்சலாக அந்தத் தண்ணீரைக் கடந்து உள்ளே குதித்தான். உள்ளே நுழைந்ததும் அவனுக்கு ஒரு பெரிய அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. அது ஒரு குகை அல்ல; அது ஒரு நவீன ஆய்வகம் போலக் காட்சியளித்தது! குகையின் சுவர்கள் மென்மையாகச் செதுக்கப்பட்டு, அவற்றில் ஏதோ ஒரு விசித்திரமான உலோகம் பூசப்பட்டிருந்தது.
”என்ன இது? ஈராயிரம் வருஷத்துக்கு முன்னாடி இப்படி ஒரு இடமா?” என்று யோகி வியந்து கொண்டே தனது கேமராவைத் தூக்கினான். ஆனால், அவன் கேமராவை ஆன் செய்த அடுத்த விநாடி, கேமராவின் டிஜிட்டல் திரையில் எண்கள் தாறுமாறாக ஓடின. ‘Error: Strong Electromagnetic Field’ என்ற வாசகம் திரையில் மின்னியது.
குகையின் நடுவே ஒரு பீடம் இருந்தது. அதன் மேல், ஒரு பெரிய கால்பந்து அளவிலான நீல நிறப் படிகக்கல் (Blue Solar Crystal) வைக்கப்பட்டிருந்தது. அது தானாகவே ஒரு மெல்லிய நீல நிற ஒளியை உமிழ்ந்து கொண்டிருந்தது. யோகி தனது கையில் இருந்த அந்த ரோமானியப் பொற்காசை அந்தப் பீடத்தின் அருகே கொண்டு சென்றான்.
அடுத்த விநாடி, அந்தப் பொற்காசு ஒரு காந்தத்தைப் போலப் பீடத்துடன் ஒட்டிக்கொண்டது. ‘கிளிக்’ என்ற சத்தத்துடன் அந்த நீலப் படிகம் மெல்லச் சுழலத் தொடங்கியது. குகையின் சுவர்களில் இருந்த உலோகப் பூச்சுகள் இப்போது ஒளிரத் தொடங்கின. யோகியின் கேமரா தானாகவே ரெக்கார்ட் செய்யத் தொடங்கியது. ஆனால், அவன் லென்ஸ் வழியாகப் பார்த்தபோது, அங்கே ஒரு மனித உருவம் தெரிந்தது!
அது ஒரு ‘ஹாலோகிராம்’ (Hologram) போன்ற பிம்பம். அந்த உருவம் பல்லடத்துப் பாணியில் ஒரு தலைப்பாகை அணிந்திருந்தது. “நீ தேடி வந்த அந்தச் சூரியப் படிகம் இதுதான்! இரும்பை உயிர்ப்பிக்கும் சக்தி இதற்குண்டு. ஆனால், இதைத் தொட வேண்டுமானால் உன் கையில் ‘கட்டாளூர்லு வார்லு’ வம்சத்தின் அந்தத் தூய இரும்பு இருக்க வேண்டும்!” என்று அந்த உருவம் ஒரு கணீர் குரலில் பேசியது.
யோகி நடுக்கத்துடன் தனது இடுப்பில் இருந்த அந்தப் பல்லடத்து வாளை உருவினான். அந்த வாளின் முனையை மெல்ல அந்தப் படிகத்தின் மீது வைத்தான். ஒரு பெரும் வெளிச்சம் குகையெங்கும் பரவியது. யோகியின் உடலுக்குள் ஒரு புதிய ஆற்றல் பாய்வதைப் போல அவன் உணர்ந்தான். அந்தப் படிகக்கல் இப்போது ஒரு சிறிய வைரத்தைப் போலச் சுருங்கி, வாளின் கைப்பிடியில் இருந்த அந்தத் துளைக்குள் கச்சிதமாகப் போய் அமர்ந்தது!
இப்போது அந்த வாள் வெறும் இரும்பு அல்ல; அது ஒரு ‘லேசர்’ வாளைப் போலத் தகதகத்தது. யோகி திகைத்துப் போய் நின்றான். ரோம் நகரத்துக் கோட்டையை இயக்கத் தேவையான அந்தப் படிகம் இப்போது அவனது வாளில் இருக்கிறது!
வாளின் கைப்பிடியில் அந்த நீல நிறப் படிகக்கல் (Blue Solar Crystal) அமர்ந்த அந்த விநாடி, குகையே ஒரு விசித்திரமான நீல ஒளியால் நிரம்பியது. யோகி அந்த வாளைத் தூக்கியபோது, அதன் எடை அவனுக்கு ஒரு இறகைப் போலத் தோன்றியது. ஆனால், அதிலிருந்து வெளிப்பட்ட ஆற்றல் அந்தப் பகுதியின் காந்தப்புலத்தையே மாற்றிவிட்டது. அவனது நவீனக் கேமரா இப்போது தானாகவே இயங்கி, அந்த அற்புதமான காட்சியை ஒரு திரைப்படத்தைப் போலப் பதிவு செய்து கொண்டிருந்தது.
யோகி மெல்ல அந்த நீர்வீழ்ச்சியின் திரை விலகிய வழியே வெளியே வந்தான். ஆனால், வெளியே அவனுக்கு ஒரு மரண பயம் காத்திருந்தது.
அருவியின் கரையில், அந்தச் சர்வதேசக் கடத்தல் கும்பல் இப்போது நவீன ரகத் துப்பாக்கிகளுடனும், ட்ரோன் (Drone) கேமராக்களுடனும் யோகியைச் சூழ்ந்திருந்தது. இத்தாலியில் தப்பியவர்கள், இப்போது பழனி மலை வரை அவனைப் பின்தொடர்ந்து வந்திருக்கிறார்கள்! அந்தக் கும்பலின் தலைவன், ஒரு வழுக்கைத் தலை வெளிநாட்டவன், யோகியைப் பார்த்து ஏளனமாகச் சிரித்தான்.
”யோகி! அந்தப் படிகம் உன்னைப் போல ஒரு சாதாரண ஆளுக்குச் சொந்தமானது இல்லை. அது பல பில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள ஒரு எரிசக்தி (Energy Source). மரியாதையா அந்த வாளைக் கொடுத்துட்டு உயிர் தப்பு!” என்று ஆங்கிலத்தில் கத்தினான்.
யோகி ஒரு நிமிடம் தயங்கினான். ஆனால், அவனது கையில் இருந்த அந்த வாள் இப்போது மெல்ல அதிரத் தொடங்கியது. “இது என் பாட்டன் சொத்துடா! இதோட மதிப்பு உன்னைப் போலப் பணம் தேடுறவனுக்குத் தெரியாது!” என்று கூறி, யோகி அந்த வாளை ஒரு சுழற்றுச் சுழற்றினான்.
அடுத்த விநாடி, அந்தப் படிகத்திலிருந்து ஒரு நீல நிற ஒளிக்கற்றை (Light Beam) சீறிப் பாய்ந்தது. எதிரே வந்த குண்டுகள் காற்றில் உருகிப்போயின. யோகிக்குத் தனது உடலில் ஒரு அபூர்வமான வேகம் இருப்பதை உணர முடிந்தது. அவன் ஒரு சக்கரத்தைப் போலச் சுழன்று அவர்களைத் தாக்கத் தொடங்கினான். ரதகாரர்களின் அந்த ‘உளிவரி’ போர்க்கலை, இப்போது அந்தப் படிகக்கல்லின் ஆற்றலால் ஒரு தெய்வீக சக்தியாக மாறியிருந்தது.
கடத்தல் கும்பலின் துப்பாக்கிகள் அனைத்தும் செயலிழந்தன. யோகி ஒரு பாறையின் மீது ஏறி நின்று அந்த வாளை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தினான். அப்போது மேகங்களுக்கு நடுவே ஒரு மின்னல் வெட்டி அந்த வாளின் மீது பாய்ந்தது. அந்தப் பிரம்மாண்டமான ஒளியைக் கண்டு பயந்துபோன அந்தக் கும்பல், தங்கள் ஆயுதங்களைக் கீழே போட்டுவிட்டு அலறி அடித்துக்கொண்டு ஓடியது.
பழனி மலைக்காட்டில் மீண்டும் அமைதி திரும்பியது. யோகி மூச்சிறைக்க அந்த வாளைப் பார்த்தான். அதன் கைப்பிடியில் இருந்த அந்த நீலப் படிகம் இப்போது ஒரு மெல்லிய இதமான ஒளியைத் தந்தது.
அப்போது, அந்தப் புல்லாங்குழல் இசை மீண்டும் கேட்டது. அந்த முதியவர் தூரத்தில் நின்று புன்னகைத்தபடி மறைந்தார். யோகி தனது கேமராவைச் சரிபார்த்தான். “அய்யா… நான் ஜெயிச்சுட்டேன்! இப்போ இந்த வாளை எடுத்துட்டு நான் இத்தாலி போகணும். அந்த ‘சூரிய உலை’யை இயக்கி, ரதகாரர்களின் உண்மையான பலத்தை உலகுக்குக் காட்டணும்!”
கதை எப்பிடி போகுது