அத்தியாயம் 7: ரோம் நகரின் ரகசிய உலைக்களம் (பகுதி – 1)
அந்த மோதலுக்குப் பிறகு, கோட்டையின் நிலவறையில் ஒரு கனத்த அமைதி நிலவியது. வீழ்ந்து கிடந்த அந்தக் கொள்ளையர்களை அப்புறப்படுத்திய பின், மார்க் ஆண்டனி தனது கவசத்தைச் சரி செய்துகொண்டு யோகியை ஒரு ரகசியச் சுவரை நோக்கி அழைத்துச் சென்றான். அந்தச் சுவரில் ஒரு பெரிய வெண்கலச் சக்கரம் பதிக்கப்பட்டிருந்தது. அதன் விளிம்புகளில் பன்னிரண்டு ராசிகளின் சின்னங்கள் செதுக்கப்பட்டிருந்தன.
”யோகி, நீ பல்லடத்துல கியாஜோதி அய்யா கிட்ட ஜோதிடம் பத்திப் பேசினது ஞாபகம் இருக்கா?” என்று மார்க் கேட்டான். யோகி வியப்புடன் தலையசைத்தான். “ஆமாம் மார்க்… அய்யா ஜோதிடத்துல பெரிய புலி. ஆனா இங்க ரோம்ல இருக்கிற இந்தச் சக்கரத்துக்கும் அதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?”
மார்க் அந்தச் சக்கரத்தின் ‘மேஷ’ ராசிக்கு நேராக ஒரு சிறிய ஆணியைச் செருகினான். “ரதகாரர்கள் வெறும் கொல்லர்கள் மட்டுமல்ல யோகி, அவர்கள் வானியல் வல்லுநர்கள் (Astronomers). கிரகங்களின் நிலை சரியாக இருக்கும்போது வடிக்கப்படும் வாள்கள் தான் ‘வைர இரும்பாக’ மாறும். இதோ பார், இந்தச் சக்கரத்தின் பின்னால் தான் நம் முன்னோர்கள் பயன்படுத்திய அந்த ‘சூரிய உலை’ (Solar Furnace) இருக்கிறது!”
சக்கரம் மெல்லச் சுழன்றது. சுவரின் ஒரு பகுதி விலகியபோது, அங்கே ஒரு பிரம்மாண்டமான கண்ணாடி லென்ஸ் (Lens) போன்ற அமைப்பு தெரிந்தது. அது சாதாரணக் கண்ணாடி அல்ல; பல நூறு படிகக் கற்களை (Crystals) இணைத்துச் செய்யப்பட்ட ஒரு ஒளி குவியாடி. கோட்டையின் உச்சியில் இருந்து ஒரு குழாய் வழியாக வரும் சூரிய ஒளி, இந்த லென்ஸில் பட்டு ஒரு புள்ளியில் குவிந்தது. அந்தப் புள்ளியில் இருந்த இரும்புத் துண்டு, ஒரு நொடியில் தங்கம் போலப் பளபளத்து உருகத் தொடங்கியது!
யோகி தனது கேமராவைத் தூக்கினான். “அதிசயம்! அந்த காலத்துலயே சூரிய ஒளியை வெச்சு இரும்பை உருக்கியிருக்காங்களா? இது ‘சோலார் எனர்ஜி’யோட ஆரம்பப்புள்ளி இல்லையா?” என்று வியந்தான்.
ஆனால், மார்க்கின் முகம் கவலையாக இருந்தது. “யோகி, இதோ பார்… இந்த லென்ஸின் ஒரு பகுதி விரிசல் விட்டிருக்கிறது. இதைச் சரி செய்யத் தேவையான அந்த ‘படிகக்கல்’ (Crystal) இத்தாலியில் இல்லை. அது நம்முடைய பழனி மலைத் தொடரில் மட்டுமே கிடைக்கும் ஒரு அபூர்வமான கல். அதைக் கொண்டு வந்தால்தான் இந்த உலை மீண்டும் முழுமையாக இயங்கும்!”
அப்போதுதான் யோகிக்கு புரிந்தது. பல்லடத்தில் தொடங்கிய பயணம், இத்தாலியில் முடிந்துவிடவில்லை. இது ஒரு சுழற்சி! இத்தாலியில் இருக்கும் இந்தத் தொழில்நுட்பத்தை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க, தமிழ்நாட்டின் மலைகளுக்குள் ஒளிந்து கிடக்கும் ஒரு பொருளைத் தேடி அவன் மீண்டும் செல்ல வேண்டும்.
அந்த ‘இரும்புத் தீவின்’ ரகசியங்களைக் கண்டறிந்த பின், யோகியும் மார்க் ஆண்டனியும் ஒரு சிறிய மோட்டார் படகு மூலம் ரோம் நகரின் பிரதானக் கரைக்குத் திரும்பினர். யோகியின் கேமரா பையில் இப்போது அந்தத் தங்க வரைபடமும், உலைக்களத்து மூலிகைச் சுருளும் பத்திரமாக இருந்தன. ஆனால், அவனது மனதெல்லாம் மார்க் சொன்ன அந்தப் ‘படிகக்கல்’ (Crystal) பற்றியே இருந்தது.
”மார்க், ரோம் நகரின் இதயப் பகுதியில ஒரு பழைய தமிழ் குடும்பம் இன்னும் வசிக்கிறதா சொன்னியே… அது யாரு?” என்று யோகி கேட்டான்.
மார்க் காரைச் செலுத்திக் கொண்டே சொன்னான், “அவர்கள் பெயர் ‘பரதவர் குடும்பம்’. ஈராயிரம் வருஷத்துக்கு முன்னாடி முசிறித் துறைமுகத்துல இருந்து ரோம் நகருக்கு முத்துக்களையும், மிளகையும் கொண்டு வந்து விற்ற வணிகர்களின் வாரிசுகள். அவங்க கிட்ட ஒரு பழைய ‘தினச்சரி’ (Diary) இருக்கு. அதுலதான் இந்தப் படிகக்கல்லைப் பத்தின முழு விபரமும் இருக்குன்னு என் தாத்தா சொல்லியிருக்கார்.”
கார் ரோம் நகரின் புகழ்பெற்ற ‘டிரெவி நீரூற்று’ (Trevi Fountain) அருகே ஒரு பழைய கல் கட்டிடத்தின் முன் நின்றது. அந்தக் கட்டிடத்தின் முகப்பில் ஒரு சிறிய மீன் சின்னம் செதுக்கப்பட்டிருந்தது – அது பாண்டியர்களின் ‘மீன்’ சின்னத்தை நினைவுபடுத்தியது. யோகி வியப்புடன் அந்தக் கட்டிடத்திற்குள் நுழைந்தான்.
உள்ளே ஒரு முதியவர் அமர்ந்திருந்தார். அவர் பெயர் பெர்னாண்டோ. அவர் அணிந்திருந்த அந்தச் சட்டையில் ஒரு தமிழ் வாசகம் இருந்தது. “வாங்க தம்பி… பல்லடத்துல இருந்து ஒரு ‘ரதகாரன்’ வருவான்னு என் பாட்டன் எழுதி வெச்ச குறிப்பு இன்னைக்கு உண்மையாயிடுச்சு!” என்று அவர் தூய தமிழில் வரவேற்றபோது யோகி நிலைகுலைந்து போனான். ரோம் நகரின் நடுவே இப்படியொரு வரவேற்பையா?
பெர்னாண்டோ ஒரு பழைய பனை ஓலைச் சுருளை எடுத்தார். “யோகி, இந்தப் படிகக்கல் பழனி மலைத் தொடர்ல இருக்கிற ‘குதிரையாறு’ அருவிக்கு மேல இருக்கிற ஒரு குகையில தான் கிடைக்கும். அதை எடுத்துட்டு வந்து இந்த சூரிய உலையில பொருத்தினா மட்டும்தான், அந்த ‘வைர வாள்’ முழுமையடையும். அந்த வாள் முழுமையானா, உலகத்தோட தலையெழுத்தே மாறும்!” என்றார்.
யோகி அந்த ஓலைச் சுருளைத் தனது நவீனக் கேமராவில் படம் பிடித்தான். அதில் அந்தப் படிகக்கல்லைத் தேடும் பாதை ஒரு விடுகதையைப் போல எழுதப்பட்டிருந்தது. “அய்யா, நான் உடனே கிளம்புறேன். பழனி மலைக்கு இந்தப் பயணத்தைத் தொடர்றேன்!” என்றான் யோகி.
அப்போது பெர்னாண்டோ ஒரு பெட்டியைத் திறந்தார். உள்ளே ஒரு பழைய ரோமானியப் பொற்காசு இருந்தது. “இதை வெச்சுக்கோ யோகி. இது சாதாரணக் காசு இல்லை. இதைக் கொண்டு போய்ப் பழனி மலைக் குகையில இருக்கிற ஒரு ரகசியக் கதவுல பொருத்தினா தான் உனக்கு அந்தப் படிகக்கல் கிடைக்கும்
பெர்னாண்டோ கொடுத்த அந்தப் பழைய ரோமானியப் பொற்காசை யோகி தனது உள்ளங்கையில் வைத்துப் பார்த்தான். அதன் ஒரு பக்கம் அகஸ்டஸ் சீசரின் உருவமும், மறுபக்கம் ஒரு சிறிய உளி சின்னமும் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. “இது வெறும் நாணயம் அல்ல யோகி, இது ஒரு சாவி!” என்று பெர்னாண்டோ சொன்ன அந்த வார்த்தைகள் யோகியின் காதுகளில் ரீங்காரமிட்டன.
யோகி மார்க்கை நோக்கித் திரும்பினான். “மார்க், நான் உடனே இந்தியாவுக்குக் கிளம்புறேன். நீ இங்கேயே இரு. அந்த இரும்புத் தீவோட கோட்டையை அந்த சர்வதேசக் கடத்தல் கும்பல் மறுபடியும் தாக்காமப் பார்த்துக்கோ. நான் அந்தப் படிகக்கல்லோட (Crystal) சீக்கிரம் வர்றேன்,” என்றான்.
மார்க் யோகியின் கையை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டான். “பார்த்துப் போ யோகி! பழனி மலை சாதாரண இடமில்லை. அங்க சித்தர்களோட நடமாட்டம் அதிகம்னு என் முன்னோர்கள் சொல்லியிருக்காங்க. அந்தப் படிகக்கல்லைக் காக்குறது வெறும் பாறைகள் மட்டும் இல்ல, அங்க ஏதோ ஒரு ரகசியக் காவல் இருக்கு!” என்று எச்சரித்தான்.
யோகி ரோம் விமான நிலையத்திற்கு விரைந்தான். விமானத்தில் அமர்ந்திருந்தபோது அவனது கேமரா பையில் இருந்த அந்தத் தங்க வரைபடமும், பொற்காசும் ஏதோ ஒரு மர்மமான அதிர்வைத் தருவது போல அவனுக்குத் தோன்றியது. மேகங்களுக்கு மேலே பறக்கும்போது அவன் மனதெல்லாம் ‘குதிரையாறு’ அருவியைப் பற்றியே இருந்தது.
மறுநாள் அதிகாலை… கோயம்புத்தூர் விமான நிலையத்தில் இறங்கிய யோகி, ஒரு நொடி கூடத் தாமதிக்காமல் திண்டுக்கல் நோக்கிப் பயணித்தான். அங்கிருந்து பழனி மலைத் தொடரின் அடிவாரத்தை அடைந்தான். மலை உச்சியில் மேகங்கள் தவழ்ந்து கொண்டிருந்தன. கியாஜோதி அய்யாவுக்கு ஒரு போன் செய்தான்.
”அய்யா, நான் பழனி அடிவாரத்துக்கு வந்துட்டேன். பெர்னாண்டோ சொன்ன அந்த ‘தினச்சரி’ குறிப்புகள் படி குதிரையாறு பக்கம் போய்க்கிட்டு இருக்கேன்,” என்றான்.
கியாஜோதி அய்யாவின் குரலில் ஒரு நடுக்கம் இருந்தது. “யோகி, ரொம்ப எச்சரிக்கையா இருப்பா! அந்த இடத்துல ‘போகர்’ காலத்துல இருந்தே சில ரகசியங்கள் புதைஞ்சு கிடக்கு. நீ தேடுற அந்தப் படிகக்கல் வெறும் கல்லு இல்லை, அது சூரிய ஒளியைச் சேமிச்சு வைக்கிற ஒரு ‘சக்திப் பெட்டகம்’. அதைக் கையாளத் தெரிஞ்சவங்க மட்டும்தான் அதைக் தொட முடியும். சீக்கிரம் வா, நான் உனக்காக அண்ணா நகர்ல காத்துக்கிட்டு இருக்கேன்!”
யோகி தனது கேமராவைத் தோளில் மாட்டிக் கொண்டு, அடர்ந்த காட்டுப் பாதைக்குள் நுழையத் தொடங்கினான். தூரத்தில் அருவியின் சத்தம் கேட்டது. ஆனால், அந்தச் சத்தத்திற்கு நடுவே யாரோ ஒருவன் புல்லாங்குழல் வாசிப்பது போன்ற ஒரு மெல்லிய இசை ஒலித்தது. அந்தக் காட்டில் இவ்வளவு அதிகாலையில் யார் புல்லாங்குழல் வாசிப்பது? யோகி தனது கேமராவின் மைக்ரோபோனைத் திருப்பி அந்தச் சத்தத்தைப் பதிவு செய்தான்.